พชร พยายามติดต่อญารินแต่ก็ไร้วี่แวว
พอมาถึงร้านอาหารก็เจอแค่ภูริเท่านั้น
“พ่อกับพี่รินล่ะวะ” พชร เอ่ยถามด้วยความ
ร้อนใจ “ไปกันหมดแล้ววะ แต่กูแอบเห็น
สาวสวยของมึงนั่งร้องไห้อยู่ในรถสักพัก
กูไม่รู้ต้องทำยังไงวะ รถก็ไม่มีให้ขับตาม”
ภูริเอ่ยบอกเพื่อนกับเรื่องราวทั้งหมด
“พ่อกูสกปรกกว่าที่กูคิดไว้ กูมองพ่อสูง
เกินไป ก็ดี เดี๋ยวกูต้องจัดการพวกตัวปัญหา
ที่นี่ก่อน” (พี่ริน รอพลุหน่อยนะ พลุจะรีบ
จัดการพวกตัวปัญหา) พชร นั่งกินข้าวกับภูริ
พร้อมกับวางแผนสกปรกไว้ต้อนรับว่าที่CEO
คนใหม่ “ห๊ะ!! มึงแน่ใจนะจะให้กูไปทำงานที่
บริษัทมึงอ่ะ” ภูริเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ “เออน่า
ไหนๆ มึงก็มาไทยล่ะ ช่วยกูหน่อย อยากได้
สาวๆแบบไหนกูจัดเต็มให้เลย มึงก็ไปพักที่
บ้านของกู กูจะจัดปาร์ตี้ที่บ้านรับรองเจ้าที่
ต้องย้ายหนีแน่นอน ไอ้ไบรอันน่าจะมาด้วย
รายนั้นแม่งจัดได้ทุกอย่างตามสั่ง” พชร
คิดแผนการถล่มทุกคนที่บัง
