2.แรกพบ 2

1579 Words

“อืม...น้องพลอยน่ารักจัง พี่หลงจนจะแย่แล้วรู้ไหม” “ถ้าน่ารักก็รักสิคะ รักเยอะๆ เลยนะ พลอยจะคลั่งอยู่แล้ว” “ได้สิครับ” ชายหนุ่มรับคำ โน้มใบหน้าซบลงที่ซอกคอขาว ไล้เลียบางเบาสลับขบเม้มสร้างร่องรอย “อ๊า” ร่างบางสั่นระริกกับอารมณ์หวามไหวที่ก่อเกิด “พี่ไตรแก้มัดให้พลอยหน่อยสิคะ พลอยเจ็บข้อมือ จะกอดพี่ไตรก็ไม่ถนัดด้วย ไม่ต้องกลัวพลอยหนีนะคะ ยังไงพลอยสู้แรงพี่ไตรไม่ได้อยู่แล้ว อีกอย่าง ...พลอยต้องการพี่” พลอยไพลินเบียดกายเข้าหาอย่างเชิญชวน ดวงตากลมหวานแสดงอาการสยบสมยอมเป็นหนักหนา “ได้สิครับ” ไตรไม่คิดระแวงอะเพราะคิดว่ายังไงเธอก็ไม่มีแรงสู้เขา ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่กำลังมีอารมณ์ใคร่ท่วมท้นแบบนี้ มีหรือจะพ้นมือเขาไปได้ ยานี้ใช้มากี่ครั้งก็ไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง เขาได้ร่วมหลับนอนกับสาวสวยที่หมายปองมาหลายคนก็เพราะมัน แต่ที่ผ่านมาก็แค่เล่นๆ ผู้หญิงที่เขาอยากจะจริงจังด้วยคือหญิงสาวตรงหน้าต่างหาก ถ้าเลือกได้เขาก็ไม่อยากใช้วิธีนี้กับเธอ แต่ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้ว เขาก็ต้องตัดสินใจทำมัน ไม่นานร่างเล็กก็ถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ พลอยไพลินยังคงเล่นบทสาวร่านสวาทใส่ชายหนุ่มตรงหน้าไปเรื่อยๆ แม้ตอนนี้ร่างกายของเธอเองแทบจะคุมไม่อยู่แล้ว “พี่ไตร อื้อ ไม่เอาค่ะ อย่าเพิ่งถอดน้า...” มือบางคว้ามือหนาเอาไว้ ก่อนจะไซ้จมูกสวยไปตามลำคอหนาแล้ววกเข้าหาใบหูของเขา ขบเม้มเบาๆ ให้อีกฝ่ายเสียวซ่าน “พลอยอาย พี่ไตรถอดก่อนนะคะ น้า...” พลอยไพลินออดอ้อนพร้อมส่งแววตาหวานซึ้งปนเชินอายให้ “ครับ” ถึงเวลานี้ไตรยินดีทำตามใจหญิงสาวตรงหน้าทุกอย่าง เสื้อเชิ้ตสีเข้มค่อยๆ ถูกถอดออกจากกายแกร่ง พลอยไพลินยกนิ้วขึ้นมา กัดเบาๆ อย่างยั่วยวน มองลงไปยังด้านล่างตรงกลางกายชายหนุ่ม ไตรทำตามอย่างรู้ใจ เขาค่อยๆ ปลดเข็มขัดตามด้วยถอดกางเกงออก หญิงสาวทำหน้าเขินอาย แก้มใสขึ้นสีทั้งจากฤทธิ์ยาและสิ่งที่เห็นตรงหน้า “ถอดอีกสิคะ” คราวนี้เธอทำเป็นแลบลิ้นเลียนิ้วเบาๆ อย่างสื่อความหมาย “ไม่คิดเลยว่า น้องพลอยจะร้อนแรงขนาดนี้” “ยังร้อนแรงได้มากกว่านี้อีกค่ะ เร็วๆ เข้าสิคะพี่ไตร” หญิงสาวยกยิ้มหวาน ปรือตายั่วยวนสุดฤทธิ์ ชั้นในสีเข้มแบบบุรุษค่อยๆ ถูกถอดออก ในขณะที่ไตรก้มถอดมัน พลอยไพลินอาศัยจังหวะนั้นขยับกายตรงเข้าไปเตะผ่าหมากไอ้พี่ไตรคนชั่วเต็มแรง “อุ๊ก!” ไตรล้มคว่ำ ร้องครวญคราง “โอ๊ยยย” “สมน้ำหน้าไอ้คนสารเลว” เพียะ ด่าจบก็ตบอีกหนึ่งฉาด ก่อนจะวิ่งหนีออกจากห้องไป พลอยไพลินวิ่งออกมาจากโรงแรมสักแห่งที่เธอไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน สองเท้าเปลือยเปล่าเร่งก้าวออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง เพราะกลัวไอ้พี่ไตรคนชั่วนั่นจะตามมาทัน เอี๊ยด! กรี๊ดดด เสียงล้อรถบดถนนดังก้องไปทั่วบริเวณ ร่างบางทรุดฮวบลงสู่พื้น ‘เกิดอะไรขึ้นอาซื่อ’ การเหยียบเบรกกะทันหันทำให้เจ้านายหนุ่มชักสีหน้าอย่างหัวเสียเล็กน้อย ‘มีคนวิ่งตัดหน้ารถครับคุณชายใหญ่ ตอนนี้เติ้งฉีกำลังลงไปดู’ ซื่อเจี้ยน บอดี้การ์ดคนสนิทตอบมาจากด้านหน้า ‘ผู้หญิงครับคุณชายใหญ่ ตรวจดูร่างกายคร่าวๆ แล้ว รถเราไม่ได้ชน แต่คงสลบไปเพราะตกใจ จะให้ทำยังไงครับ’ ‘พาเธอมานี่’ เสร็จสิ้นคำสั่ง ร่างบางก็ถูกช้อนอุ้มขึ้นรถคันหรู เติ้งฉีวางหญิงสาวลงที่โซฟาตรงข้ามกับที่นั่งของเจ้านาย แล้วรอคอยคำสั่งต่อไปว่าจะให้พาไปโรงพยาบาลหรือตรวจสอบว่าเป็นใครมาจากไหนแล้วพากลับไปยังที่พัก ดวงตาคมดุจพยัคฆ์ไล่มองไปตามร่างอรชรของหญิงสาวตรงหน้าอย่างพิจารณา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างกำลังคิดอะไรบางอย่าง แล้วจึงออกคำสั่ง ‘ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง ตรงกลับบ้านตามแพลนเดิม’ ‘ครับ คุณชาย’ พลอยไพลินเหมือนเคลิ้มฝัน เธอได้ยินคนพูดคุยกันเป็นภาษาจีน แต่กลับไม่สามารถลืมตาขึ้นมาดูได้ สุดท้ายสติก็ดับวูบลงอีกครั้ง ไม่นานรถคันหรูก็วิ่งมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลี่ ร่างบอบบางถูกอุ้มเข้ามาวางลงบนเตียงสีขาวนุ่มละมุน ภายในห้องรับรองที่ถูกจัดตกแต่งเอาไว้อย่างประณีตสวยงาม ห้องพวกนี้มีไว้ใช้สำหรับใช้รับรองแขกคนสำคัญของคฤหาสน์หลังนี้ คฤหาสห์ตระกูลหลี่ของสี่จตุรเทพแห่งต้าหมิงเทียน จะถูกสร้างขึ้นตามหลักฮวงจุ้ยอย่างเคร่งครัด ภายในประกอบด้วยแปดห้องนอนใหญ่ สี่ห้องหลักเป็นของบุคคนที่อยู่ในตำแหน่งสำคัญ และที่เหลืออีกสี่ห้องนั้นสำหรับสมาชิกคนอื่นหรือแขกพิเศษ ซึ่งสี่ห้องหลักจะเป็นของสี่จตุรเทพผู้ปกครองทั้งสี่ทิศ ทางทิศเหนือเป็นห้องพักส่วนตัวของเสวียนอู่ ทิศใต้เป็นของจูเชว่ ทิศตะวันออกเป็นของชิงหลง และทิศตะวันตกเป็นของเขาเอง สี่ห้องหลักนี้เป็นเขตหวงห้าม หากไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของห้องก่อนก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไป เพราะจะถือเป็นการผิดกฎขอที่ห้าสิบเก้าของตระกูล ที่ว่า... *** ห้ามผู้ใดก้าวล่วงพื้นที่ส่วนบุคคลของผู้ที่ดำรงตำแหน่งสี่จตุรเทพแห่งต้าหมิงเทียน หากผู้ใดไม่กระทำตามและล่วงล้ำเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต โทษมีตั้งแต่ตำหนิติเตือน ไปจนถึงปริดชีพ ขึ้นกับเจตนาของผู้กระทำและการวินิจฉัยของจตุรเทพผู้นั้นซึ่งเป็นเจ้าของสถานที่ *** สี่ห้องหลักนี้จะต้องมีอยู่ในคฤหาสห์ทั้งสี่ของตระกูลหลี่ ทั้งที่ตั้งอยู่ในปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ ฮ่องกง และมาเก๊าที่เขาอยู่ ซึ่งถือเป็นชัยภูมิที่ตั้งของคาสิโนต้าหมิงเทียนและอยู่ภายใต้การดูแลของผู้ที่ดำรงในตำแหน่งสี่จตุรเทพ เขาคุมที่มาเก๊า ชิงหลงอยู่ที่ฮ่องกง เสวียนอู่อยู่ปักกิ่ง และจูเชว่อยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เมื่อวางเธอลงแล้ว ชายหนุ่มยังคงยืนมองอยู่ข้างเตียงไม่ห่างไปไหน หญิงสาวตรงหน้าเขาสามารถเรียกทั้งสายตาและความรู้สึกของเขาให้จมดิ่งสู่อะไรบางอย่าง ประเมินจากสภาพการณ์ที่เห็นคงจะคิดเป็นอื่นไม่ได้ นอกจากเพิ่งเสร็จจากเรื่องอย่างว่ามาหมาดๆ เสื้อผ้าผมเผ้าที่ดูรุงรังและร่องรอยจูบที่มีให้เห็นอยู่ประปรายตามร่างกายของเธอ หนำซ้ำที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นก็บวมเจ่อชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร “อื้อ...” เสียงหวานครางพร่าด้วยอารมณ์ร้อนรุ่ม ร่างเล็กบิดเร่าเบาๆ หอบหายใจรวยริน ความกระสันซ่านและความต้องการจากร่างกายกำลังปลุกเธอให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล “May I help you? Would you like me to take you to your residence?” (ให้ผมช่วยอะไรไหม ต้องการให้ผมพาคุณไปส่งที่พักของคุณไหม) “No, Thanks ไม่คือ…Yes” ร่างเล็กรีบลุกพรวดขึ้นจากเตียงจนเกือบจะล้มคว่ำ ประสาทการรับรู้ของพลอยไพลินพร่าเลือนขึ้นทุกที ตอนนี้เธอกระสับกระส่ายด้วยความทรมานร้อนรุ่มในร่างกาย บุรุษตรงหน้าคือคนที่อยู่ในรถคันนั้นสินะ ที่เธอได้ยินเสียงคนคุยกันเป็นภาษาจีน “คุณเป็นอะไร” “คุณพูดภาษาไทยได้เหรอคะ คุณ อื้อ...อย่าแตะตัวฉัน” เพียงเขาพยุงร่างเธอเท่านั้น มันก็เหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นปร่าไปทั่วร่าง “ไหวหรือเปล่า ให้ผมช่วยอะไรไหม” ใบหน้าหล่ออ่อนโยนของคนรักขึ้นมาซ้อนทับบุคคลที่ยืนเบื้องหน้า พลอยไพลินโผเข้าหาพลางกอดร่างสูงไว้ “พี่พรรดิ พี่พรรดิได้โปรดช่วยพลอยที พลอยทรมาน พลอยจะไม่ไหวแล้ว” “ผมไม่ใช่คนที่คุณพูดถึง” ชายหนุ่มชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ไอ้ที่โดนมาคงยังไม่ถึงใจหรือไม่ก็อาจจะยังไม่พอที่จะดับฤทธิ์ยาสินะ มือหนากระชากร่างเล็กออกจากตัว มองไปตามร่างกายของหญิงด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก “ไม่ใช่เหรอคะ พี่พรรดิ เอ่อ ไม่ใช่สิ อื้อ! คุณ คุณคะ ได้โปรดช่วยฉันที ฉันไม่ไหวแล้ว มันทรมานมาก” มือบางฉุดรั้งมือเขาเอาไว้อย่างสั่นเทาพลางครวญครางยามที่ร่างกายแตะต้องกับอีกฝ่าย วินาทีนี้หญิงสาวเริ่มหน้ามืดตามัวและควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ แทบไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรลงไป “พูดอีกครั้งสิ” “คุณคะได้โปรดช่วยฉันที มันทรมาน ได้โปรด...อื้อ ฉันต้องการ ช่วยฉันที” “ต้องการอะไร” “อะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันไม่ต้องทรมานแบบนี้” “แล้วคุณต้องการใคร? ” “ฉัน..ต้องการคุณ” ทันทีที่สิ้นเสียงวอนขอ ริมฝีปากร้อนก็จูบทาบทับ บดขยี้ริมฝีปากบางอย่างที่เธอต้องการ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more