Wstaję: «Był ojciec bardzo miły i przekazał mi ważne informacje, nie chcę ojcu dłużej przeszkadzać. Smacznego».
Stary zakonnik nalega: «Więc zostajesz, żeby ze mną zjeść?» Podchodzę do drzwi: «Może innym razem, jeszcze raz dziękuję za wszystko i do widzenia».
«Pokój niech będzie z tobą, synu.»
Wychodząc z pokoju, wydaje mi się, że przeskakuję do przodu o czterdzieści lat; tam meble, kuchnia, zakonnik, wszystko wydawało się być pozostałością z lat siedemdziesiątych.
Idę szybko w kierunku wyjścia; następnym celem jest znowu Watykan. Aby wejść do Stolicy Apostolskiej trzeba mieć pozwolenie, może w przyszłości uda mi się je zdobyć za pośrednictwem Chiary, biorąc pod uwagę jej nową pracę w ambasadzie; tymczasem decyduję się zajrzeć do muzeów watykańskich: papież Pius, nie wiem który, mógł
