“Is this what you want? Huh? Look at yourself, tell me, are you happy now?” Seryosong tanong ni Hanz ngunit pakiramdam ko ay tila inuusig ako nito dahil sa katigasan ng ulo ko. Bumuka-sara ang aking bibig ngunit walang anumang salita ang lumabas dito. Nang magsimulang lumabo ang aking mga mata ay mabilis na lumipat ang tingin ko sa sahig. Hanggang sa yumugyog na ang mga balikat ko, kasunod nito ay ang pagpatak ng aking mga luha.
“I-I’m sorry.” Ito ang tanging nasabi ko sa garalgal na tinig, pagdating sa harap ni Hanz ay isa akong ordinaryong babae. Kapag kaharap ko ang aking asawa ay ramdam ko ang pagiging babae ko, isang babae na nangangailangan din ng kalinga mula sa kanyang asawa. Parang gusto kong makulong sa kanyang mga bisig dahil batid ko na ligtas ako sa mga bisig nito.
“I am t
