"พี่ยอม"
น้ำพั้นช์รีบใช้สองมือดันแผงอกแกร่งของต้นหนาวออกทันที ที่เขาผละริมฝีปากออก เธอเผลอไปกับความอ่อนโยน ความอบอุ่นของเขาได้อย่างไร แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณต้นหนาวที่เขาทำให้ความรู้สึกของเธอชัดเจนขึ้น
"ยะ ... อย่าทำแบบนี้อีกนะคะพี่หมอ"
ที่พูดไปเขาจะเสียใจหรือเปล่าเธอไม่รู้ เธอรู้แต่ว่าจูบของต้นหนาวไม่ได้ทำให้เธอมีความรู้สึกอะไรเลยสักนิด ต่างจากจูบของคนนั้น คนที่ทำร้ายเธอ
"เป็นพี่ได้ไหม ให้พี่เป็นตัวแทนเขาก็ได้"
หัวใจแกร่งเริ่มกระตุกแรงขึ้นเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของคนตัวเล็ก
แม้เมื่อก่อนเขา และเธอจะเคยสัมผัสกันมาบ้างแล้ว แต่ครั้งนี้เธอเปลี่ยนไป เธอเปลี่ยนไปจริงๆ หัวใจแกร่งของเขากำลังจะตาย มันเริ่มเต้นช้าลงอย่างหน้าประหลาด
"พะ ... พั้นช์ ขะ ... ขอโทษค่ะพี่หมอ พั้นช์ยังไม่พร้อมมีใครใหม่จริงๆ"
น้ำตาใสเริ่มไหลออกมาเป็นทาง เธอผิด ผิดที่เคยมีใจให้ต้นหนาว และคิดว่าเขาจะช่วยเยียวยาเธอไ
