ด้านนานิลหลังจากที่ฉันขอพี่ญาญ่าออกไปซื้อของกลับเข้ามาในร้านแล้วนั้น มือเรียวหยิบสมาร์ตโฟนเก็บลงกระเป๋า
“โรมเขาเป็นบ้าไร โทรมาแต่กับไม่พูด” เสียงเล็กพึมพำออกมา
!! ติ๊ด ติ๊ด !! เสียงประตูภายในร้านเปิด ส่วนคนที่กำลังวุ่นวายอยู่หน้าเคาน์เตอร์อยู่นั้น
“น้องนิลคะ พี่รบกวน รับลูกค้าให้พี่แป๊บนะคะ” พี่ญาญ่าหันมาเอ่ยกับฉัน
“ได้ค่ะ...” ตอบรุ่นพี่เสร็จร่างบางก็เดินไปที่โต๊ะ แต่ในขณะนั้นสายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดนักศึกษาที่นั่งหันหลังให้กับเธอ นานิลที่เห็นเช่นนั้นถึงกับขมวดคิ้ว คงไม่ใช่หรอกมั้งอาจจะเหมือนแค่ข้างหลัง นานิลพยายามสลัดภาพของโรมนั้นออกจากหัว สงสัยฉันหลบหน้าเขาถึงกับหลอน แต่พอเดินเข้ามาใกล้ๆ
!! ตึก ตัก ตึก ตัก !! ให้ตายเถอะ ใจฉันนี้จะสั่นอะไรนักหนา แค่รูปร่างเหมือนกันเท่านั้น แต่ในจังหวะที่นานิลเดินไปยังโต๊ะแผ่นหลังอันคุ้นตานั้น
!! พรึบ !! ทว่ากับมีร่างบางในชุดนักศึกษาคนห
