İki yıl geçti.
Barış Evi artık bir "Barış Köyü"ne dönüştü. Üç bina, bir bahçe, bir kütüphane ve bir "Uzlaşma Merkezi". Dönenlerin sayısı kırkı buldu. Bazıları kendi hayatlarını kurup gitti, ama sık sık ziyarete geliyorlar. Bazıları hâlâ burada - aile gibi oldular.
Rojin şimdi on altı yaşında. İkinci kitabı "Kanatlı Kelimeler" geçen ay çıktı ve edebiyat ödülü aldı. Üniversite sınavına hazırlanıyor - edebiyat okumak istiyor.
Mehmet on beşinde. Babası Hüseyin ile birlikte "Dağ Rehberliği ve Barış Eğitimi" projesini yürütüyor. Kartalları izlemeye hâlâ gidiyorlar, ama şimdi yanlarında gençler de var - hem Türk hem Kürt.
Alp'in protez ayağı artık onun bir parçası gibi. Zorlanmadan yürüyor, hatta hafif koşabiliyor. "Hayalet ağrılar" azaldı. Hâlâ terapiye gidiyor, ama artık "hasta" değil, "dan
