Nisan. Bahar şehrimize yavaşça gelirken, dağların eteklerinde kar erimeye başlamıştı. Kalem Evi'nin bahçesinde ektiğimiz "kelime tohumları" şimdi minik filizler olmuştu. "Barış" en hızlı büyüyordu, "şiir" ise en narin.
Bugün, Hüseyin'le buluşma günüydü. Mehmet sabahın beşinde hazırdı. Yeni bir sırt çantası, içinde babası için getirdikleri: yeni bir defter, birkaç kalem, Gülten Hanım'ın ev yapımı cezeryeleri ve Rojin'in şiir kitabı vardı.
Alp de hazırdı. Asker botlarını giymişti - protez ayağına uygun özel yapım. Sırtında ilk yardım çantası, su ve... bir beyaz bayrak. "Sembolik," dedi. "Biz barış için geldik."
Ben ve Rojin onları kapıda uğurladık. Rojin Mehmet'e sarıldı. "Korkma. Baban seni bekliyor."
"Korkmuyorum," dedi Mehmet, ama sesi titriyordu.
Alp beni öptü. "Akşama döneriz."
"G
