Normal geçmeye başlayan günler. Sakin ama kendi içinde koşturmacası olan hayatlar. İkili için büyük bir kâbustan uyanış gibiydi yeni evlerinde yaşamaya zamandan sonrası. Yaralar derindi ama sarılmak için izinler gönülden verilmişti.
Emily yine irkilerek uyandığı bir sabaha merhaba derken yatakta yalnız oluşu canını sıkıyordu. Samuel, yine yastığa küçük bir not ve kırmızı bir gül bırakmış işe gitmişti.
" Günaydın teninde öldüğüm dudaklarında can bulduğum kadın. Erkenden iki toplantım var sevgilim. Sen uyanana kadar gelmiş olurum. Seni ve bebeklerimi çok seviyorum"
Kızmak "beni yalnız bırakma" demek istiyordu ama olan bitenden sonra iflasın eşiğine gelen şirketi toparlaması gerekiyordu. Üstelik toplantı harici şirkete gitmiyor evden idare ediyordu her şeyi. Ama genç kadın onun
