Asaf
Gözlerim aniden açıldığında yine o ses doldu kulaklarıma. Koskoca konağı inleten geceden başlayıp sabahın bu saatlerine kadar hiç durmaksızın ağlamaya devam eden o bebek sesi.
Çıldırmak üzere idim artık. Tamam benim kızım olabilirdi ama katlanamıyor dum sesine. Her ağladığın da yükselen sesini duydukça kafamın içinde filler tepişiyor gibi oluyordu.
Ben zihnimin içinde çan çalan canavarları susturamadıkça ne bu bebeğin sesine alışacaktım, ne de bu durum kolay olacaktı benim için.
3 gün olmuştu konağa geleli, sürekli ağlamasının sebebini bir kez olsun sormamıştım anneme ama normal de gelmiyordu böyle ağlayıp durması, gerçi umurumda da değildi ya.
Başımı ellerimin arasına alıp sert bir baskı ile sıkarken, hala zihnimin içinde yankılanıyordu sesi.
Daha fazla dayanamadım.
Üzerimdeki
