“ตกลงมึงจะเอายังไงทำไมมึงไปวุ่นวายกับไอ้แบงค์” พักกลางวันอภิชัยเองมาดักรอเจอภูมบุญที่หลังอาคารเรียนภูมิบุญเองโดนลากแขนให้ตามเขาไป “อะไรล่ะอามก็แค่คุยกันพี่เขาถามนี่” “อย่ามาโกหกกูเห็นมึงยิ้มมีความสุขเชียวนะเวลาอยู่กับมันตกลงมึงจะนอกใจกูเหรอ” “แล้วอามเคยบอกเราไหมล่ะว่าจะคบกับเราในเมื่อไม่บอกเราจะรู้เหรอ นึกว่าจะแค่สนุกๆกันนี่ เราก็ต้องมองหาคนที่เขาอยากได้ตัวเราจริงๆสิแม้หัวใจเราจะยกมันให้อามไปหมดแล้วก็ตาม” ภูมิบุญทำให้อภิชัยหน้าชาไป “งั้นมึงเป็นเมียกูแล้วห้ามไปยุ่งกับใคร จำไว้” “งั้นก็จำไว้ด้วยว่าอามเป็นผัวเราถ้ารู้ว่าไปวอแวกับใครก็ลองดู” “มึงจะทำอะไร” “ไม่ทำอะไรก็ทำอย่างที่อามทำเราก็เพิ่งจะรู้ล่ะว่าคนตัวใหญ่บางคนไม่ได้มีไอ้นั่นใหญ่เสมอไปรุ่นพี่บางคนน่ะ” “หุบปากเลยนะมึงห้าม กูสั่งห้าม” “

