Düğün günü
Bir haftadır anam ağladı resmen.. Onlar evlenip mutlu olacak diye ben niye bu kadar strese girdim bilmiyorum. Her işe de Nalan, yani ben koşturulmaz ki.. Ben olmasam ne yapacaklarmış acaba? diye sormadan edemiyorum.. Sabahın köründe kalktım. Önce kuaför, sonrada fotoğraf çekimi. Hayır madem fotoğraf çekimini açık alanda şehirden uzak iki saatlik yerde yapacaksınız düğünden bir kaç gün önce yaptırın.. Ama yok.. İlla herşey sıkış sıkış olacak.. Hadi herşeyi geçtim.. Beni kuaförde unutup gitmek nedir? Hadi gittiniz niye illede gelmen gerekiyor diye ısrar ediyorsunuz? Damat ben miyim? Yada gelin?
Şükran’ın saç, makyaj herşeyi yapıldı. Gelinliğini de giydirdik herşey okey.. Abimi beklerken bende üzerimi giyeneyim diyerek boş odaya geçtim. Hayır şimdi dönüşte kıyafetimi giyecek yer
