Dudakları dudaklarıma değdiğinde… İkimizde durumu biraz abartık sanırım.
Valla bunu bende beklemiyordum. Bir anda Mert’in elini bacağımdan yukarı doğru çıkarmasına… Resmen beynim kısa devre yaptı.
Bir an donup kaldım. Nefesim kesildi. Kalbim sanki kaburgalarımı kırıp dışarı çıkacak gibi atıyordu. Bu… bu artık şaka değildi.
Elimi anında onun bileğine attım.
“Dur.” dedim, bu sefer gerçekten..
"Beni deli ettin.. Bunu yapmasaydım aklım kalırdı.. Merak etme seni zorlamayacağım." deyip geri çekildi.. Allah razı olsun ya.. Daha ne kadar zor durumda bırakacaktın acaba?
Daha kendime gelememiştim ki Şükran'ın
"Nalan aç çabuk kapıyı.." diyen sesiyle bir an panik oldum.. Mert sanki biraz önce hiçbir şey olmamış gibi kapıyı açtı. Şükran'ı ile göz göze geldiğimiz de "Aa kapı kilitlimiy miş hiç fa
