"Evet Mert. Seninle evlenirim.”
Mert’in yüzündeki ifade…
Hayatım boyunca unutamayacağım bir şeydi.
Yüzüğü parmağıma takarken elleri titriyordu.
Ayağa kalktı. Ve beni kendine çekti.
Sıkıca… Çok sıkı sarıldı..
Ben de sarıldım ona.
Başımı göğsüne yasladım.
Kalbi… Benimkiyle yarışıyordu.
“Artık bırakmam seni,” dedi kulağıma.
Gözlerimi kapattım.
“Zaten gitmem,” diye fısıldadım.. Bulmuşum senin gibi birini gider miyim hiç 🤭
......
Hayatımın en güzel anıydı sanırım.. Ve sanırım bu anı hiç unutmayacağım..
Mert’in bu şekilde evlilik teklif edeceğini hiç düşünmedim.. Daha doğrusu evlilik teklif edeceğini de düşünmemiştim.. Yani ilerde bir şekilde konu oraya gelirse evleniriz diye düşündüm.. Ama Mert hiç bir zaman düşündüğüm gibi birisi olmadı.. Bugün bunu bir kez daha anladım.. İnsanı
