ฉันยอตัวเองแบบขำๆ แต่เอพริลไม่ขำด้วย
“ นายอย่าคิดมากสิ ความรู้สึกของเขาที่มีต่อฉัน ยังไม่ลงลึกเท่าไหร่ ต่อไปฉันจะพยายามไม่ไปไหนกับเขาสองต่อสอง เขาจะได้ไม่มาหลงเสน่ห์ฉัน เฮ้อ!!เกิดเป็นคนสวยเสน่ห์แรงนี่ก็ลำบากเหมือนกันเนอะ ”
ฉันพยายามพูดให้เขาคลายเครียด เขายิ้มออกมานิดหนึ่ง
“ ฉันสงสารออกัส ฉันแค่ไม่อยากให้พี่ชายผิดหวังน่ะ ฉันมีพี่ชายแค่คนเดียว ฉันไม่อยากให้มันเสียใจ...เพราะฉัน ”
เขาทำหน้าเศร้าอีกแล้ว ฉันก็เข้าใจนะ แต่คงไม่เท่าเขา เพราะตัวเองเกิดมาเป็นลูกคนเดียว
“ นายนั่นน่ะถึกจะตาย หญิงตรึม! เชื่อเหอะว่าคนอย่างเขาน่ะ เศร้าไม่นานหรอก ”
ฉันสรรหาคำพูดที่ฟังแล้วดูดีมายัดใส่สมองเขาอีก
“ แล้วถ้ามันบอกรักเธอล่ะ ”
เขามองตาฉันนิ่ง รอฟังคำตอบ
“ ถ้าวันนั้นมาถึง ฉันจะบอกความจริงเขาเองว่า คนที่ฉันรักคือนายไม่ใช่เขา โอเคป่ะ ”
ฉันบอกเขาด้วยสายตาที่จริงจัง ไม่มีแววขี้เล่นเหมือนเคย
“ อย่าเครียดเล
