ออกัสพามาที่ห้างดัง ที่นี่มีโรงหนังค่อนข้างทันสมัย เขาเดินไปซื้อตั๋วหนังให้ เป็นหนังตลกๆ ดีเหมือนกัน เผื่อหนังอาจจะช่วยทำให้ฉันหายซีเรียส
ออกัสเดินกลับมา ชวนไปหาอะไรกิน รอเวลาหนังฉาย
“ กินอะไรก่อนไหม เหลือเวลาอีกเยอะ ”
ฉันพยักหน้าเดินคู่ไปกับเขา
มันคือพรหมลิขิต หรือโลกกลมกันแน่ ฉันเห็นเอพริลนั่งอยู่ในร้านอาหาร กับยัยแนนนี่ เธอกำลังนั่งไขว่ห้างจนกระโปรงสั้นเต๋อขึ้นไปกว่าเดิมเสียอีก เธอพูดจ้อยๆ เป็นนกแก้ว เอพริลหันมาเห็นฉันกับออกัสพอดี เขาโบกมือให้ แนนนี่ยังหันมองตาม
“ นั่นมันเอพริลนี่ มากับใครน่ะ เราเข้าไปทักกันก่อนไหม ”
ออกัสหันมาชวน เพราะเขาก็เห็นเอพริลเหมือนกัน
“ อย่าเลย เจอกันอยู่ทุกวัน ผู้หญิงคนนั้นชื่อแนนนี่ เราอยู่ห้องเดียวกัน เราอย่าเป็นก้างขวางคอเขาเลย ไปนั่งร้านอื่นดีกว่า ” ฉันชวนออกัสไปนั่งร้านอื่น ไม่อยากเห็นภาพบาดตามากกว่า
“ ออกัส ฉันอยากกินอาหารญี่ปุ่นได้ไหม ”
ฉ
