บทที่17

1411 Words

เราทุกคนลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ ห่วงความปลอดภัยของแนนนี่ ไม่เว้นแม้แต่ฉัน อาจารย์ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกผู้หญิงพากันขึ้นมารออยู่บนฝั่ง จนเพื่อนผู้ชาย ที่เห็นคือคมเดช เป็นคนโบกมือ และบอกว่าเจอแนนนี่แล้วเขารีบพาแนนนี่ขึ้นมานอนที่ชายหาด เพื่อช่วยกันปฐมพยาบาลโดยการผายปอด แนนนี่นอนหลับตาพริ้มอยู่กลางวง ที่มีเพื่อนทุกคนล้อมรอบ เอพริลมองหน้าฉัน ฉันต้องทำการปั้มหัวใจ และผายปอดเหมือนที่เคยช่วยคนที่ได้รับบาดเจ็บ ฉันคือหน่วยกู้ชีพ แต่การจมน้ำแบบนี้ ไม่รู้ว่าเอพริลสามารถช่วยได้หรือเปล่า มือของเขาสามารถช่วยชีวิตคนได้ในเวลากลางวันนี่ มือของฉันเวลานี้ก็คือมือเปล่าธรรมดาๆ เพื่อนๆ ทุกคนรู้กันหมดว่าฉันและเอพริลอยู่หน่วยกู้ชีพและกู้ภัยของมูลนิธิ “ แฟร์ทำ cpr ให้แนนนี่สิ ” เอพริลพูดออกมา “ นายดีกว่ามั้ย ” ฉันมองหน้าเขา เขาลังเล เพื่อนๆ มองเราสองคน คงไม่เข้าใจความหมายของคำว่า cpr ฉันจึงรีบอธิบายให้เพื่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD