รุ่งเช้าฉันตื่นทบทวนความฝัน ก่อนรีบแปรงฟัน ยังไม่อาบน้ำแต่งตัว เอามือสางผมลวกๆ วิ่งตื๋อไปหาเอพริลทั้งชุดนอนเสื้อแขนสั้นคอมีระบายกางเกงขาสามส่วน ไปถึงก็เคาะประตูเรียกเขาอย่างร้อนใจ
“ คิดถึงฉันจนทนไม่ไหว ขนาดต้องมาทุบประตูเร่งเลยหรือไงหึ คนสวย ”
เอพริลแซวมายิ้มๆ เขายังอยู่ในชุดนอนเหมือนกัน
“ คิดถึงสิ...มากด้วย นายมานี่ก่อน ”
ฉันจูงมือเขาให้ออกมานั่งด้วยกันที่ระเบียง
“ คุยในบ้านดีกว่า จะได้ไม่มีใครเห็น ” เขาทำตาวิบๆ
“ นี่ตอนนี้อย่างเพิ่งมาหื่นได่ไหม ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังจริงๆ ” ฉันว่า แล้วค้อนให้
“ หือ...ว่าฉันเป็นไอ้บ้ากามเลยนี่นะ เสียหมดเลย ไหนมีอะไรจะเล่า ว่ามาสิ ”
เขาไม่นั่ง แต่กอดอก ยืนพิงต้นหิรัญญิการ์เหมือนเคย
“ ยัยผีที่โดดตึก มาหาฉันในฝันเมื่อคืนนี้ ”
ฉันนั่งพิงเสา เล่าให้เขาฟังอย่างตื่นเต้น
“ เธอบอกให้ฉันช่วย คืนนี้สิบห้าค่ำตอนเที่ยงคืน มีหมอผีจะผ่าท้องเอาลูกเธอไปทำ
