“ เป็นไงลูก..สนุกไหม...”
พ่อถามฉันหลังจากเห็นฉันเดินเข้ามาที่บ้าน ฉันเลยถามกลับไปบ้าง
“ สนุกเที่ยว หรือ สนุกกู้ภัยล่ะคะพ่อ...เอพริลพาแฟร์นั่งรถกู้ภัยของเขา ไปเที่ยวสวนสัตว์ แต่ก่อนถึงได้กู้ภัยสมใจรถจริงๆ เลย ”
ฉันเล่าให้พ่อฟัง ถึงเหตุการกู้ภัยที่เพิ่งประสบมา
“ คนที่ลูกช่วยน่ะ เขาเป็นถึงเจ้าของหนังสือพิมพ์เลยนะ พ่อฟังวิทยุ ที่แจ้งเข้ามาน่ะถึงรู้ ”
“ เหรอคะ...แฟร์ไม่ทราบมาก่อน พอช่วยเขาเสร็จ แฟร์กับเอพริลก็ไปเที่ยวกันต่อเลย ”
“ พรุ่งนี้...คงลงข่าวขอบคุณมูลนิธิของเรา หน้าหนึ่งแน่ๆ เจ๋งมากเลยลูกพ่อ คุณลุงชมใหญ่เลย ”
“ พ่อคะ..แฟร์มีเรื่องจะบอก ”
ฉันตั้งใจจะบอกพ่อว่า ฉันสามารถมองเห็นวิญญาณได้ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอกอะไรท่าน เสียงวิทยุที่รายงานจากทางศูนย์ก็ดังขึ้น เราเลยต้องตั้งใจฟังวิทยุก่อน
“ แจ้งเหตุ...ด่วน...มีเด็กชายอายุห้าขวบ จมน้ำที่บริเวณคลองxxx ลูกข่ายกู้ภัยทุกท่านที่อยู
