ฉันนั่งหน้ากับเอพริล ส่วนนานนั่งหลังกับกี้ ตอนแรกฉันจะให้กี้นั่งหน้ากับเอพริลแต่กี้เกรงใจ ไม่ยอมนั่ง จะนั่งหลังท่าเดียวจนนานารำคาญกี้ เลยดันให้เขาไปนั่งข้างหลังสมใจ ฉันรู้สึกเหมือนกี้จะเขินๆ นานาอยู่เหมือนกันนะ ผู้ชายอะไร้ ขี้อายขนาดนั่งตัวลีบแทบจะติดประตูเชียว
เราไปถึงปากคลองตลาดตอนห้าโมงเย็นพอดี ตลาดที่นี่ เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ถ้าอยากจะได้ดอกไม้สดและใหม่จริงๆต้องมาตอนตีสามตีสี่ เพราะเขาจะมาส่งดอกไม้กันเวลานั้น แต่ถึงมาเวลานี้ ที่เห็นดอกไม้ก็ยังสดอยู่นะ คนเดินกันคึกคัก ที่จอดรถหายากมาก ต้องไปจอดที่พาหุรัดแล้วเดินมาเอง
“ กี้นายมาซื้ออะไรที่นี่เหรอ ”
ฉันถามกี้ อดแปลกใจไม่ได้ ว่าผู้ชายอย่างเขา จะมาซื้อดอกไม้ที่นี่ ไปทำอะไร
“ ซื้อดอกดาวเรืองให้แม่น่ะ ท่านชอบถวายพระพุทธด้วยดอกดาวเรือง”
ฉันพยักหน้าเข้าใจ ผู้ชายน้อยคนนักที่ใส่ใจเรื่องกับแบบนี้
“ ฉันมาซื้อดอกไม้ไฮโซน่ะ แม่เขาอยากได้ไ
