"Ne zamandır aklıma takılıp duruyor. Benden gerçekten hoşlanıyor musun?"
"Evet İlkay, şüphen mi var?"
"Ama, ama benden önce Arda'yı seviyordun. Ne çabuk u dönüşü yaptın? Yani onu bu kadar çabuk nasıl unutabildin? Sence bu normal mi?"
"Bak İlkay," dedim ciddiyetle. "Ben Arda'ya aşık değilmişim, onu öğrendim. Yani basit bir hoşlantı, hayranlık gibi bir şeymiş ama sen öyle misin? Evet, seni arkadaş olarak görürdüm ama son zamanlarda sana karşı hoşlantı hissettim, daha sonra sen beni yanlış anlayıp tavır koyunca ayrılık zor geldi. Yokluğun dayanılmazdı. Anladım ki gerçekten seni seviyorum."
İlkay gülümsedi. "Biliyorum ve inanıyorum. İkna oldum ve çok mutluyum. İyi ki hayatımdasın."
"Sen de İlkay."
"Sen de İlkay." dememle kaşlarını kaldırdı. "İlkay mı? Sevgilim de diyebilirsin."
"Şey, o
