Çetin’in Anlatımı
“Zeyno, ben bir şey yapmadım.” desem de, Zeynep’in bana pamuk ipliğiyle bağlı olan güveni çoktan dağılmıştı.
Babasının, annesi hastayken yeniden evlenmesi benim suçum değildi.
Ama yine de onun kırılan güvenini onarmak için aylarca uğraştım; bazen sessizce bekledim, bazen uzaktan baktım.
Önünde durduğum dairenin ikinci katındaki camın arkasından bana baktığını gördüğümde bile kalbim umutla doldu.
Beni seviyordu, bundan emindim. Ama onun aklı… bizim sonumuz olacaktı.
Sürekli yanlış anlaşılmamak için tetikte mi olacaktım?
Bu hâl, hem beni hem onu tüketirdi.
Arkamı dönüp gitmek istemiyordum, çünkü gidersem çok kırılacaktı.
Onu kırmak, isteyeceğim en son şeydi.
Sırtımı kaportaya yasladım, kollarımı göğsümde kavuşturup gözlerimi binanın camına diktim.
Görünmüyord
