Agit' in anlatımı...
Ne yaparsam yapayım o it oğlu it görüş alanıma girmiyordu; çünkü görüş alanımı bizimkilerle doldurmuştu. Şeytanın inindeydik: her adımı hesaplı, her adımı ustaca — elimizi kolumuzu bağlayan Mirşah Paşa’ydı.
Yoksa bizimkiler onu elli kere alt etmişti; ama kimse paşamı riske atamazdı.
Minik ellerinin o silaha uzanmasıyla içimde bir şey koptu; öfke, koruma içgüdüsü ve çaresizlik iç içe geçti.
Kaç defa yer değiştirdiysem de, şerefsizin tam önüne koyduğu Mirşah engel oluyordu.
Sırtını jetin arka kanadına yaslamıştı; bana tek bir satır bile görüş bırakmamıştı.
Yoksa ben onun anasını ağlatacaktım.
Göğsümdeki kalp deli gibi atıyordu. Nefesimi tutup dudaklarımı sıktım, sesim bile kırılacaktı.
— Ah! Lan, itin kafasına sıkmıyorum! — diye bağırdım. Sözlerim havada çarpıp
