Sidra'nın anlatımı.
Geçmiş… geçmemiş.
Hâlâ bir kâbusun içindeyim, biliyorum.
Kalbim onun adını fısıldayıp yanımda olduğunu söylüyor…
Ama aklım haykırıyor:
“Bu bir oyun, Sidra! Uyanma!”
Evet… bu bir oyun.
İlaçların, acıların, kabusun karıştığı bir oyun.
Zihnim canlı, inatçı bir canavar gibi beni o lanet sabaha geri sürüklüyor.
O sabaha…
Zorla evlendirildiğim adamın, beni uyuşturup bedenime hükmettiği o iğrenç sabaha.
O gün, acı çığlıklarım duvarlardan yankılanırken bana sakinleştirici verdiler.
Ve ben… gözlerimi kapadım.
Günlerce.
Çünkü gözlerim kapandığında Mirkan geliyordu.
Yanıma uzanıyor, sesi neredeyse fısıltıya dönüşüyordu:
“Gitmiyorum… buradayım.”
Ben o zaman onun gerçekten geldiğini sanıp uyanmıştım.
Büyük bir hayal kırıklığı yaşamıştım
O an, ölmeyi bile sevdim.
