"Prepare yourself, pupunta tayo sa burol nila. I know it's so hard for you, but you need to accept it, Aubrey," mahinang sabi ni Dexon na tumayo na.
"I'll see you after half an hour."
Tumango lang ako sabay yuko at niyakap ang mga binti ko hanggang sa makaalis siya at sumara ang pintuan ng silid ko.
Hindi ko nga alam kung paano ko nagawang magbihis at makababa ng silid at humantong dito sa sala kung saan ako hinihintay ni Dexon na nakabihis na rin.
Tahimik rin siya gaya ko habang mabilis na nagmamaneho. Ang lungkot lalo na nang bumaba kami at bumungad sa akin ang isang chapel kung saan may mga nakaitim na armadong kalalakihan ang nagbabantay sa labas na agad yumuko ng pumasok si Dexon kasama ko.
Nangangatog ang tuhod na naglakad ako palapit sa dalawang kabaong sa gitna. Sa puso ko,
