Chapter 32-3

1001 Words

Para siyang batang naglalaro at ayaw papigil. "Inaantok ako," namamalat ang tinig na sabi ko at inalis sa dibdib ko ang kamay ni Dexon na napunta na naglandas pababa sa tiyan ko. Ang clingy niya, ganito siguro dahil natikman na niya ako. Hay, erase! Matulog na at kung ano-ano na naman tuloy ang naiisip ko. "I'm sorry, nagising tuloy kita," senswal na hinging paumanhin ni Dexon. Pakiramdam ko, unti-unti nang nasasanay ako sa mga kinikilos niya at maging sa treatment niya sa akin. Tumango lang ako at muling pumikit at sinikap na maling makatulog dahil kapag ganitong magkadikit ang balat namin ni Dexon ay nag-iinit ang pakiramdam ko sa sarili ko kahit malakas mag air-conditioned sa loob ng silid na ito. Umaga na ako sumunod na nagising. Naramdaman ko kasi ang presensya ng katabi ko na n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD