Chapter 38-3

1085 Words

Mabuti na lang at mataas ang sikat nang araw. Maliwanag ang buong lugar kahit makapal at marami ang nakatakip na harang na naglalakihang mga puno. Sa tagal kong naglalakad, natanaw ko ang lagusan ng kakahuyan na pinasok ko. Bumungad sa akin ang malawak na dagat at wala akong nakitang kahit anong bahay o tao man lang na naninirahan sa lugar na ito. Biglang gumuho ang pag-asa na makatakas ako matapos suyurin ang bahagi ng lugar na naabot ng paningin ko. Mukhang walang nakatira dito at nasa liblib na isla ang beach house ni Dexon dahil wala akong nakikitang malapit na bahay man lang. Nanghihina na naupo ako sa ilalim ng malaking puno at patag na bato. Pinagmamasdan ko ang magandang lugar na wala man lang kahit anong p'wedeng gamitin para makaalis ako dito dahil tanging ang magandang puti a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD