"I'm sorry..."
Narinig kong usal ni Sam habang sinusubuan ko siya ng soup. Napatitig ako sa mukha niya. Pagbalik ko kanina pagkabili ko ng pagkain ay kumalma na siya. Nasuri na rin siya ng Doctor at wala na naman daw siyang komplikasyon sa katawan.
"Hindi ko alam na nasasaktan ka rin, i'm sorry because i'm being so insensitive and hysterical." Muling saad ni Sam nang hindi ako umimik.
"Don't stressed out yourself, kailangan mong magpalakas. Hinihintay ka ng mga bata." Sabi ko sa kanya. Hindi na ako nagkomento pa sa sinabi niya.
"Are you mad at me, Seth?" Ani nito sa mahinang boses, bumuntonghininga ako. Inilapag ko ang soup bowl sa side table.
"Hindi masama ang loob ko sa'yo, baby. Mas lalong hindi ako galit. I'm just guilty, pakiramdam ko kaya nangyari ang lahat nang 'to dahil sa ak
