Unhealed Hearts

Chapter Sixteen

"What the hell are you saying, idiot?" Natatakang tanong ni Skipper kay Knot na nilagay ang libro sa bag nito at tinignan siya.

"Wala. Buti nalang at hindi mo alam sinasabi ko." Sagot ni Knot na ikinakunot ulit ng dalaga na kita ni Knot na naiinis at nagtataka sa kanya ni Skipper.

"T-thank you?" Ilang beses kumurap si Skipper habang hanhalukay sa isip niya kung tama ba ang sagot niya sa binata.

"Pfft— HAHAHA!" Malakas na tawa ni Knot habang hawak nito ang tiyan. Kumunot ang noo ni Skipper kay Knot na tumatawa pa rin, tinignan niya ang mga kaklase nilang tinitignan sila ni Knot.

Sinipa ni Skipper ang paa ni Knot na tumatawang hinahampas ang mesa nito. "Stop laughing. It's not even a joke to laugh so hard, idiot." Irap na sabi ni Skipper at umupo sa kinauupuan niya.

"Pfft— sorry." Natatawang sabi ni Knot na ikinairap sa kanya ni Skipper na umupo ng maayos nang maalala niyang mag-iisang linggo na pala siya rito sa Pilipinas at hindi niya pa rin alam ang sagot ng kanyang ama.

"Hey, idiot. What if I'm not a princess? What if I lived here in the Philippines and learn how to speak Filipino? What if," lumingon si Skipper kay Knot na tumigil na sa kakatawa at seryusong nakining sa kanya. Umiwas ng tingin si Skipper sa kanya. "Nevermind."

Magsasalita pa sana si Knot nang magring ang school bell, hudyat na susunod na ang klase nila. Tahimik si Skipper buong klase na ikinataka ni Knot at hindi siya sanay na tahimik si Skipper na ikinapang-alala niya sa dalaga.

Pagkatapos ng klase nila ay hindi nawala sa isip ni Knot ang tanong at tahimik ni Skipper sa kanya. Sinundan niya si Skipper hanggang makarating ito sa labas ng paaralan.

"Yes, Father King?" Napatigil si Knot na akmang lalapitan ang dalaga para magtanong kung okay lang ba ito nang may tumawang sa dalaga.

[Princess, you are aware what yoi are doing in the Philippines, right?]

"O-of course, Father King. I actually want to go home now." Nagulat si King Benjamin sa mahina at malambing na boses ng kayang nag-iisang anak. Ilang beses kumurap ang ama ni Skipper bago nagpatuloy sa sasabihin.

[Actually, that's why I'm calling you right now. Pack your things and report your self in the palace, safe and sound, my princess. You're going home.]

May parte ng mukha niya ang masaya dahil sa sinabi ng kanyang ama ay may kakaibang naramdaman rin siya na hindi niya matukoy kung ano dahil sa sinabi ng kanyang ama.

What's this feeling? I'm feeling sad? But, why?

"Father King, why so sudden?— I mean, I thought you're sending me here for good and learn my lesson?" Natatakang tanong ng dalaga sa kanyang ama na tumaas ang gilid ng labi nito.

[I didn't say that you'll stay there for good, Princess.] Lumaki ang ngisi ng Hari na parang nalalo siya sa pustahan ng basketball. [Do you learn you lesson in the Philippines, princess?]

"I guess..." Mahinang sagot ng dalaga sa kanyang ama. Nagtataka si Skipper kung bakit parang namatayan siya sa boses niya at reaksyon niya sa balita ng kanyang ama.

[You'll be the Queen of Netherlands and you know the rules, future Queen of Netherlands.] Mahinang tumango si Skipper sa sinabi ng kanyang ama habang nakayuko siya at kagat ang pangibabang labi niya.

Napataas ang ulo niya at lumingon sa kaliwa niya ang humawak ng kamay niya. Kita ni Knot ang mga mata ni Skipper na malapit nang iiyak habang kagat ang labi nito para pigilan nitong humikbi.

Hinila niya palapit ang dalaga sa kanya at niyakap habang hinahagod ang likuran ng dalaga na rinig niyang mahinanh humikbi na.

"I'll talk to your father." Sabi ni Knot kay Skipper na siniksik ang mukha sa balikat niya at mahinang humikbi na hindi al ng dalaga ang kadahilanan kung bakit siya umiiyak.

Kinuha ni Knot ang cellphone sa kamay ni Skipper habang ang isa niya pang kamay ay hinahaplos ang likuran ng dalaga na umiiyak pa rin.

Tumikhim muna siya bago tinapat ang cellphone sa tenga niya. "Good afternoon, Sir. This is Knot Louise De Leon, Melissa's friend." Pakilala niya sa ama ng babaeng gusto niya.

Friendzone!

Hindi na nagulat si Haring Benjamin dahil kakaiba ang karisma ng ganda ng kanyang unica-hija, tulad ng kanyang namayaong asawa. Binaba niya ang tasa sa mesa at tinago ang ngiti sa sarili.

[This is King Benjamin IV, King of Netherlands. How's my daughter, young man?]

Napalunok si Knot nang marinig niya ang boses ng ama at hari ng bansa ni Skipper na umupo sa harapan niya at malalim ang iniisip. Nag-alalang tinignan ni Knot si Skipper at agad umiwas ng tingin nang tinignan siya ni Skipper.

"She's okay, Sir." Sagot niya sa tanong ng hari na tumawa sa kanya na ikinakunot niya ng noo at tinignan si Skipper na kumunot rin ang noo sa kanya.

[Of course, she's okay. She's strong and hindi siya madaling magpapatalo sa iba.]

Naalala bigla ni Knot ang round two ng labanan nina Skipper at sa grupo ni Jana. Tumango-tango si Knot na parang nasa harapan niya ang hari ngayon. Kumunot naman ang noo ni Skipper kay Knot.

[If your next question is, if I'm a half Filipino. No, my wife is a half Filipina and she lived in the Philippines with her parents before she met me, the prince of Netherlands. She taught me how to speak Filipino.]

Tinignan ni Knot si Skipper na nagtataka ngayom sa kanya at pigil kunin ang cellphone niya sa binata. "That's why you're beauty is so powerful even I'm ten meters away from you, Melissa Klare."

W-what!?

"What the heck are you saying, you idiot!" Inis na sigaw ni Skipper kay Knot na tumawa lang sa kanya o sa kanyang ama na nasa kabilang linya. Masamang tinignan ni Skipper ang binata.

[Hindi ko alam kung saan nagmana iyang nag-iisa kong anak, Louise. Me and my late wife didn't know were our daughter got that attitude of her, but, we support her 'till she become the Queen of Netherlands.]

Natigilan si Knot at yumuko dahil sa sinabi ng ama ng babaeng gusto niya. Putrigis! Muntik ko ng makalimutan na magiging reyna ang sirenang nahuli ko.

[Can I talk to my daughter, Louise?]

"Melissa, your father wants to talk to you." Sabi ni Knot na ikinapagtaka ni Skipper dahil sa boses ni Knot. Kinuha niya ang cellphone niya at tinapat sa tenga niya.

"Yes, Father King." Sagot niya sa kanyang ama habang nakatingin kay Knot na umupo sa tabi niya. Kita ni Skipper, natigilan si Knot at malalim rin ang iniisip nito.

What's wrong with this idiot? Is he okay? Is Father King threaten him? Bumuga ng hangin si Skipper ng hindi niya masagot ang sariling niyang tanong.

[Skipper—]

"Dad, what did you do to him? What did you threaten him?" Tanong ni Skipper habang nakatingin pa rin kay Knot na malalim pa rin ang iniisip. "I'm a princess and I know what did you do to him, Dad."

[Whoa— easy there, princess. You're scaring your Father King,] tumawa si Haring Benjamin. [I want to tease you for calling me dad but, I know you're mad of me.]

"Spill it. I'm hangging up, dad, if you don't spill that beans." Pananakot ng dalaga sa kanyang ama na lumaki ngiti habang nasa gitna siya ng gazebo ng palasyo.

[Fine. Fine, princess. I told your boyfriend—]

"What the f**k!? I'm not his girlfriend, Father King!"

Hindi pinansin ni Haring Benjamin ang sinabi ng kanyang anak. [— Knot Louise De Leon, that you're going to be the Queen of Netherlands. I guess that's why he's silent now and deep in his thoughts, princess]

Sumalubong ang kilay ni Skipper sa sinabi ng kanyang ama. "What!? What the hell are you saying, Father King!? Who the hell says that! I'm not going home to be a Queen, I'm going home because I want to! And i don't want to be a Queen!" Sigaw ni Skipper na ikinagising ng diwa ni Knot at mabilis lumingon sa direksyon ni Skipper.

Magdidilim na nang mapansin ni Knot ang paligid nila. Tinignan niya ulit si Skipper na sumisigaw ulit. "No. I don't want to!" Sigaw ni Skipper ng itinanong ng kanyang ama kung bakit ayaw niya.

[Why, then, Princess Skipper Melissa Klare?]

Natigilan si Skipper nang marealize niya kung bakit ayaw niyang maging reyna ng Netherlands. Why? Why? Why I don't want to be a Queen? Why, Skipper?

"Because... because... I just want to..."