เราสามคน

อังค์

ประตูห้องนอนแง้มออกช้าๆ หญิงสาวค่อยๆเดินออกมาจาห้องอย่างเงียบๆ ไม่กล้าพูดอะไร ส่วนชายหนุ่มอีกคนในครัว ก็อุ่นอาหาร อีกครั้ง ก่อนจะนั่งลงทานมื้อดึกด้วยกัน

"ทานดึกแบบนี้ ไม่ดีเลย อังค์จะไม่สบายตัว " เค้าบอกแล้วก็ตักกับข้าวใส่จานให้เธอ

"แล้วจะทำยังไงละคะ ก็อังค์เลิกงานเย็น กลับมาถึงก็ค่ำแล้ว " เธอบอกเค้า เสียงเบา

"ก็นอนดึกหน่อย ทานดึกก็ต้องนอนดึก ต่อไปนี้ เที่ยงคืน ค่อยนอน ตื่นหกโมงเช้า ไหวไหม "

เมื่อก่อนเธอก็นอนเวลาประมาณนี้อยู่แล้ว เป็นปกติ ธรรมดา แต่ว่า ถ้ามาอยู่กับเค้า จะนอนดึก แบบนั้น แล้วเธอจะทำอะไร

"อังค์ จะอยู่ทำอะไรละคะ " เธอถามเค้า

"แล้วอังค์ชอบอะไร ดูซีรีย์ไหม หรือเล่นเกมส์ ผมทำกับอังค์ได้ทุกอย่าง "

"ทำอะไรละคะ ลุงเทพจะทำอะไรกับอังค์ " เธอถามเค้า่เสียงสูงด้วยความตกใจ

"อังค์ ผมหมายถึงว่า ผมอยากใช้เวลา หลังเลิกงานกับอังค์ อังค์คิดไปไหน " เค้าบีบจมูกของเธอ แล้วก็ยิ้มออกมา

"ดูซีรีย์ อังค์ชอบแบบไหน ผมดูได้ไหม เล่นเกมส์ ผมเล่นไม่เป็นเท่าไหร่ แต่ผมก็พร้อมจะเล่นกับอังค์ ขอแค่ได้ใช้เวลาด้วยกัน อย่าหนีผมเข้าห้องก็พอ "

เธอยกจานมาล้างที่อ่างล้างจาน แล้วปล่อยให้เค้า เช็ดโต๊ะทำความสะอาดก่อนที่เค้าจะเดินมาหา แล้ว มือหนาค่อยๆควานลงไปในอ่างซิงค์ แล้วจับมือเธอ เอาไว้

"ผมอาจจะเป็นคนเจ้าระเบียบ จู้จี้ จุกจิก แต่ผมไม่บังคับอังค์แน่นอน อะไรที่ผมทำได้ ผมทำเองได้ทั้งหมด ขอแค่อังค์ อยู่ข้างๆผม เราอยู่ด้วยกัน สามคน ให้มีความสุข ได้ไหม "

เธอหันมองหน้าเค้า แล้วถามออกมา

"เพราะอัญญ่าหรอคะ "

นิติเทพส่ายหน้า

"เพราะอังค์ "

อังค์วรา รู้สึกว่าตัวเอง กำลังต้องมนต์ของเค้า ผู้ชายที่สวมแว่นสายตากลมใส ยิ้มให้เธอ

ขาเล็กเขย่งเท้าขึ้นมา แล้วหอมแก้มเค้า แต่นิติเทพ ไม่พอเท่านี้ มือที่อยู่ในอ่างยกขึ้นมา โอบเอวเธอให้แนบชิด แล้วก็จูบที่ริมฝีปากของเธออย่างนุ่มนวล เสื้อชุดนอน เปียกชื้น แต่เธอกลับไม่พูดอะไรออกมา สัมผัสอ่อนนุ่มที่เค้ามอบให้ ทำให้เธอขาสั่นด้วยความตื่นเต้น

"อังค์ "

มือหนารั้งเธอมาแนบชิด เบียดร่างกายกับเค้า แล้วมองตากัน

"อังค์น่ารักมากนะ รู้ไหม "

เธอนอนอยู่บนที่นอนของเธอ แล้วจับหัวใจของตัวเอง จานที่ยังล้างไม่เสร็จ ถูกปล่อยให้เค้าล้างต่อ ลุงเทพร้ายกาจที่สุด จูบที่นุ่มนวลแบบนี้ ทำให้เธอเคลิ้มไปทันที ฮือ พี่อิง อังค์จะทำยังไงดี

สองสาวเดินออกมาจากห้องนอน พร้อมกัน เด็กหญิงยิ้มหวานแล้ว มอร์นิ่งคิส ลุงเทพ เหมือนทุกวัน

"มอร์นิ่งค่ะ ลุงเทพ " ชายหนุ่มนั่งลง แล้วจูบตอบก่อนจะมอง หญิงสาวอีกคน ที่ยืนอยู่ข้างหลัง

"มอร์นิ่งครับ อังค์ " เค้าบอกกับเธอ แล้วลุกขึ้นยืน ชี้ทีแก้มของตัวเอง

"อ้าว ไม่คิสหรอ ได้ยังไง " คนเป็นลุง หันมาถามหลานสาวตัวเล็ก แบบหาพวก

"อัญญ่า อังอัง เค้าไม่มอร์นิ่งคิส "

"ไม่ได้นะคะ อังอัง ต้องมอร์นิ่งคิสสิคะ " หลานสาวบอกเสียงเข้ม

"อังอัง ทำไม่เป็น อัญญ่า ทำให้ดูหน่อยค่ะ "

ผู้ชายตัวโตนั่งลงแล้วให้หลานสาวหอมแก้มซ้ายขวา

"มาค่ะ อังค์ มามอร์นิ่งคิส ลุงเทพเดี๋ยวนี้ "

เธออยากจะหยิกเค้าจริงๆ แววตาระยิบระบับที่มองเธอ คล้ายกับจะบอกว่า อังค์ อย่าดื้อ แบบนี้ใช่ไหม

อาหารเช้าวันนี้เป็นข้าวผัดไส้กรอก ที่เค้าตื่นมาทำตั้งแต่เช้า หมดเกลี้ยงไม่เหลือ จนคนทำ ยิ้มกว้าง ด้วยความดีใจ

"อร่อยไหมคะ อัญญ่า "

เด็กหญิงยกนิ้วให้แทนคำตอบ

"อังค์ละ อร่อยไหม "

อังค์วรา พยักหน้าแล้วยกนิ้วบ้าง เลียนแบบหลานสาว ดังนั้น ลุงเทพ จึงจัดการ หอมแก้ม ทั้งสองสาวคนละข้างทันที มือบางลุบแก้มของตัวเอง แล้วมองหน้าเค้า ที่อมยิ้มอย่างอารมณ์ดี อาทิตย์แรก ที่อยู่ด้วยกัน ผ่านไปได้ด้วยดี ตอนนี้ อะไรหลายอย่าง มันคล้ายกับว่า จะลงตัวมากขึ้น

เซลล์สาวหลายคน นั่งทานข้าวกันในห้องพัก ในช่วงกลางวัน วันนี้เธอสั่งอาหารกล่องมากินกับพี่ๆที่ทำงาน

"อ้าว วันนี้ ลุงของอัญญ่า ไม่ทำอาหารหรออังค์ " รุ่นพี่ถามเพราะเห็นว่า เมื่อวานมีกล่องข้าวมา

"กินหมดไปแล้วค่ะ เมื่อเช้า " เธอกับอัญญ่า ทานข้าวเช้าหมดเกลี้ยงเลย

"โอ้ย อิจฉา ดีงาม แม้ว่าเค้าจะไม่ชอบผู้หญิง "

"ไม่ค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น " เธอบอกออกมา

"แล้วยังไง เล่ามา "

"ก็ไม่ยังไง อังค์ก็แค่ถามว่าเค้าชอบผู้ชายหรือเปล่า ลุงเทพเค้าก็บอกว่า เปล่า "

ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำขึ้นมา เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ เมื่อเช้านี้

"อุ้ย ดูเหมือนว่าจะมีอะไรดีดี ใช่ไหม "

"อือ ก็ไม่รู้สิคะ แต่ตอนนี้อังค์รู้สึกว่า อังค์กับอัญญ่า เราสองคน โชคดีที่มีลุงเทพค่ะ "

เธอบอกออกมาอย่างที่ใจคิด เธอโชคคดีจริงๆที่มีเค้าเป็นหลักให้เธอกับอัญญ่า ไม่อย่างนั้น ชีวิตคงยากกว่านี้

ชายหนุ่มที่เคยเป็นอดีตคนรัก เดินเข้ามาพอดี ใบหน้าที่นิ่งเฉยในตอนแรก ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที หลังจากทราบว่าเธอ มีคนอื่นเข้ามา อังค์วรา เป็นแฟนที่ดี และเค้าก็รักเธอ แต่เค้าไม่เห็นด้วย ที่เธอจะรับผิดชอบหลานสาว แต่พอวันนี้ เค้ากลับได้ยินว่าเธอกำลังจะมีคนอื่น ความรู้สึกหวงแหน ก็ทำให้เค้า ไม่พอใจขึ้นมา

"อังค์ " ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างรถเธอ เดินออกมา เมื่อเธอมาถึงรถ กำลังจะกลับบ้าน

"มีอะไร " เธอมองคนใจดำ แล้วเปิดรถของตัวเอง

"อังค์ เป็นยังไงบ้าง "

เธอยิ้มออกมา แต่เป็นยิ้มที่แสนจะแห้งแล้ง เหลือเกิน

"อังค์ ปรับตัวได้แล้ว และ กำลังจะมีชีวิตที่ดี " เธอบอกกับเค้าไปตามตรง

"อังค์ ตอนนั้นมันมีเรื่องเข้ามาแบบกระทันหัน มันทำให้วิทย์ คิดอะไรแบบที่ทำให้ต้องเสียใจทีหลัง อังค์ครับ เรากลับมาดีกันได้ไหม วิทย์ไปหาอังค์นะครับ คืนนี้ เราจะได้ปรับความเข้าใจกัน "

อังค์วรา มองอดีตคนรัก ด้วยความตกใจ เธอเคยรักคนแบบนี้ได้ยังไง ทำไมเธอถึงรักเค้าได้ ไววิทย์ ปากหวาน มีเสน่ห์ เค้าถึงได้เป็นผู้จัดการ ตั้งแต่อายุ ยังไม่มาก เค้าเคยเป็นโลกทั้งใบให้เธอ แต่หลังจากวันที่เค้า บอกให้เธอทิ้งอัญญ่า วันนั้น เธอเจ็บช้ำ เธอปวดร้าว และไม่มีที่พักพิง แล้ววันนี้เค้ากลับมา หลังจากที่เธอ ตั้งหลักได้

"อังค์ เคยรักผุ้ชายแบบวิทย์ได้ยังไง " เธอถามเค้า และถามตัวเอง

"เราเลิกกันแล้ว และอังค์คงไม่กลับไปอีก อย่ามายุ่งกับอังค์อีกนะ ไม่งั้นอังค์จะฟ้องผู้จัดการ "

เธอขับรถออกมาจากที่ทำงานทันที