เธอคือ

1224 Words
เด็กหญิงงัวเงียตื่นขึ้นมา แต่ก็เดินเข้าไปห้องน้ำ อย่างรู้หน้าที่ของตัวเอง ในตอนเช้าทุกๆวัน อังอังจะช่วยดูแล เรื่องการอาบน้ำแปรงฟัน ให้สะอาด ส่วนลุง จะคอยดูแล อาหารเช้าให้ แต่วันนี้ มีเพียงอังอัง คนเดียว ดังนั้น อะไรหลายอย่าง อาจจะวุ่นวายกว่าเดิม ต้มซุปไก่ ที่ลุงเทพทำเอาไว้ให้ตั้งแต่เมื่อคืน เป้นอาหารเช้าสำหรับวันนี้ อังค์วราตักต้มซุปใส่กล่องและข้าวสวยอีกกล่อง บรรจุเอาไว้ในกระเป่าเก็บอุณหภูมิ วันนี้เธออาจจะเข้าโชว์รูมช้ากว่าเดิม แต่เธอก็จะพยายาม ไม่ช้าจนสาย "กระเป๋าละคะ อัญญ่า " เด็กหญิงสะพายกระเป๋าของตัวเอง เดินจับมืออังอัง ไปที่รถ สองสาวตรงดิ่ง ไปหา ลุงเทพ ที่อยู่ที่ทำงานด้วยกัน รถเก๋งคันเล็กขับเข้าไปจอดที่ลานจอดรถ แล้วเธอ ก็ส่องกระจก ดุหน้าตาของตัวเอง ก่อนจะหอบของเดินตรงเข้าไป โรงพยาบาลในตอนเช้ายังมีผู้มารับบริการไม่มากนัก พนักงานต้อนรับ ยิ้มหวานทักทาย ก่อนจะหันไปถาม เด็กหญิง ที่เดินมา กับหญิงสาวที่ไม่คุ้นหน้าเลย "น้องอัญญ่าหรือเปล่าคะ " "ใช่ค่ะ อัญญ่า " เธอตอบแทน แล้วเด็กหญิงก็ยกมือไหว้ทันที "ลุงเทพ เข้าเวรดึกค่ะ " "อ่อค่ะ " ประชาสัมพันธ์สาวยิ้ม รับรู้ แล้วก็มองสองสาวที่เดินเข้าไปข้างใน ชายหนุ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาอิดโรยนิดหน่อย แต่ห่วงคนที่บ้านมากกว่า "ลุงเทพ " เด็กหญิงเรียกผู้เป็นลุง เสียงดัง "อัญญ่า " คนที่รออยู่แล้ว เดินออกมาจากห้องทำงานของตัวเอง มองหลานสาว และหญิงสาวอีกคน ที่มาหาที่นี่ "ง่วงไหมคะ เหนื่อยหรือเปล่า " " ไม่เลย เห็นหน้าสาวๆก็หายแล้ว " เค้ายิ้มอายๆ เพราะที่นี่ ที่ทำงาน ตลอดเวลาหลายปี นิติเทพ ไม่เคยมีโมเม้นท์นี้เลย "ข้าวเช้าค่ะ " เธอยื่นถุงอาหารให้เค้า แล้วก้มีกาแฟเย็นกับขนมปังที่แวะซื้อมา จากไดร์ทรู "อัญญ่า ทานข้าวหมดจาน อังอังก็ทานหมด " เด็กหญิงรายงานลุง "เก่งมาก ทั้งอัญญ่า แล้วอังอัง " เธอยิ้มอายๆ เมื่อได้ยินคำชม จากปากเค้า "ไปหรือยังคะ เดี๋ยวอังอัง ไปส่งเอง " เธอไม่อยากรบกวนเวลางานของเค้า มากกว่านี้ "อัญญ่าไปกับอังอังนะคะ แล้วตอนเย็น ลุงไปรับ " เด็กหญิงคิสลุง ก่อนจะเดินจับมืออังอังขึ้นไป ที่ห้องของตัวเอง "เอ้า มองจนลับสายตาเลย " หัวหน้าแผนกแซวออกมา เมื่อเห็นลูกน้องใจลอยไปไกล คนในห้องจัดยา แอบมอง นิติเทพ ที่ทำตัวไม่ถูก ด้วยความตื่นเต้น ไม่เคยเห็นภาพนี้เลย ภาพที่พี่เทพของน้องๆเสียอาการ "เปล่าครับ ปกติเลย " ชายหนุ่มปฏิเสธ แล้ววางถุงเก็บความร้อนเอาไว้บนโต๊ะ แล้วก็ดูดกาแฟเย็น กับทานขนมปัง ที่เธอซื้อหามาให้ "คนเมื่อกี้ เธอคือ...." เพื่อนร่วมงาน ถามด้วยความอยากรู้ "เธอคืออาของอัญญ่า " เค้าตอบแบบนั้น แล้วก็เปิดถุงอาหารดู ข้าวกับต้มซุปไก่ แล้วก็มีกระดาษโน๊ต แผ่นเล็ก อยู่ในนั้น เค้าไม่กล้าหยิบขึ้นมา แต่อ่านแล้วก็ยิ้มคนเดียว *อัญญ่ากับอังอังรักลุงเทพค่ะ* นิติเทพยิ้มอยู่คนเดียว เค้ากำลังคลั่งรักหนักมากจริงๆ กระดาษแผ่นเล็กที่ทำให้ คนที่อดนอน หายง่วง ดีกว่ากาแฟ แรงๆซะอีก หญิงสาวที่รอคนที่อยากเจออยู่แล้ว ดูเวลาแล้วก็เดินไปรออยู่ที่หน้าประตู สายไปเกือบยี่สิบนาทีแล้ว แต่เค้าก็ยังไม่มา "คุณครูลูกตาล " เด็กหญิงเรียกคุณครู ที่ใจดีกับตัวเอง แล้วหันมาหาอังอัง "คิสคิสค่ะ อังอัง เจอกันตอนเย็นนะคะ " อังค์วรา มองหลานสาวที่เดินเข้าไปในห้องด้วยความภูมิใจ อัญญ่าถอดรองเท้า กดเจลล้างมือ แล้วสวัสดีคุณครู ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง ได้ด้วยตัวเอง คุณครูสาวใจเต้นแรง มองหญิงสาวที่สวมชุดพนักงานปักโลโก้ รถยี่ห้อดัง ด้วยความอยากรู้ "สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อลูกตาลค่ะ " ใบหน้าสวยหวาน ทักทายก่อน "สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่ออังค์ เป็นอาของอัญญ่า " เธอแนะนำตัวแล้วยิ้มให้ "แล้วคุณเทพละคะ " "อ่อ ลุงเทพเข้าเวรค่ะ วันนี้ก็เลย เป็นอา ที่มาส่งแทน แต่ตอนเย็น ลุงเทพ มารับนะคะ " เธอบอกรายละเอียด "ถึงว่า วันนี้มาช้ากว่าปกติ ลูกตาลก็ห่วง กลัวว่าอัญญ่าจะป่วย ลุงหลานอยู่ด้วยกันสองคน ก็อาจจะลำบาก " "ขอบคุณนะคะ คุณครูที่ห่วงอัญญ่าของเรา " เธอยิ้มออกมา แล้วก็รู้สึกตะหงิดในใจ "คุณอา คงอยู่ไกลใช่ไหมคะ วันนี้ถึงได้ช้ากว่าปกติ " อังค์วราส่ายหน้า ตามปกติเธอกับเค้าและอัญญ่า ก็ออกจากบ้านเวลานี้ แต่ไม่ได้จอดรถที่ลานจอดรถ แค่ส่งแล้วก็ไปเลย " ไม่ไกลค่ะ อังค์ก็อยู่คอนโดเดียวกับลุงเทพเลยค่ะ " เธอชักจะหมั่นไส้แล้วสิ ในเมื่ออยากรู้ ก็จะบอกไปเลย ลุงเทพนิสัยไม่ดี ไปบอกว่าอยู่กับหลานสองคน เรียกคะแนนความสงสารหรือไง "อ่อค่ะ บังเอิญจังเลยนะคะ " "ไม่บังเอิญหรอกค่ะ ลุงเทพบอกให้อังค์ มาอยู่ด้วยเลย เราสองคน หมายถึง ลุงเทพ อังค์ เราอยู่ด้วยกัน กับอัญญ่าค่ะ รวมเป็นเราสามคน " อังค์วรายิ้มหวาน กลั้นความหมั่นไส้ ลุงเทพเอาไว้ "อ่อค่ะ " หญิงสาวที่ได้รับรู้ข้อมูล ยิ้มหน้าเจื่อน "อังค์ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ เดี๋ยวสาย " เธอลงลิฟต์มา แล้วเดินดุ่มๆตั้งใจจะเดินออกไป แต่คนที่รออยู่แล้ว มายืนขวาง ในมือมีถุงเสื้อผ้า ที่ใส่เมื่อคืน "อังค์ " เค้าเรียกเธอ เสียงเบา แล้วก็ยิ้มให้เธอ แต่มาเจอคนหน้าบูดใส่ " เป็นอะไร ดูทำหน้า " เค้าถามเสียงเบา แล้วจิ้มแก้มเธอ "เพิ่งรู้ว่า ลุงเทพ เป็นลุงที่อยู่กับหลานสาวสองคน คงจะเหนื่อยมาก " นิติเทพส่ายหน้า แล้วยิ้มออกมา "เรื่องส่วนตัว จะให้พี่บอกไหม ว่าพี่อยู่กับอาของอัญญ่า ที่ตอนนี้ เป็นแฟนพี่ " เธอยิ้มออกมา แล้วพยักหน้า่ "บอกสิคะ อังค์ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย " เค้ายิ้มแล้ว ส่งถุงเสื้อผ้าให้เธอ "ฝากกลับบ้านด้วยครับ คนขี้หวง เดี๋ยวเย็นนี้ จะกลับไปให้จัดการ จนหนำใจเลย " เธอรับถุงจากมือของเค้ามา แล้วก็กลั้นยิ้ม ไม่อยากให้เค้าได้ใจ มือหนาวางบนผมของเธอ แล้วลูบเบาๆ "ยิ่งงอน ยิ่งน่ารัก ถ้าพี่ห้ามใจไม่ไหว จะทำยังไง " เธอมองหน้าเค้า แล้วย่นจมูกใส่ นิติเทพ บีบจมูกเธออีกที "ไปทำงานได้แล้ว ขอบคุณนะครับ สำหรับกระดาษโน๊ต หายเหนื่อยเลยครับอังค์ " เธอเดินออกมาจากโรงพยาบาลใจสั่นไปหมด คนบ้า จีบเก่ง อ้อนเก่งเกินไปแล้ว
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD