สถานะ
1307 Words
"ไอ้คนเลว ไอ้คนนิสัยไม่ดี "
อังค์วรา ก่นด่าผู้ชายที่เคยเป็นอดีตคนรักของเธอด้วยความโกรธจัด ระยะเวลาที่คบหากันกับไววิทย์ เธอไม่เคยเห็นด้านนี้ของเค้าเลย
ไววิทย์กับเธอใช้เวลาที่ทำงานด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน และ มีความสัมพันธ์ อย่าราบรื่นตลอดมา แม้เค้าจะไม่สปอร์ต แต่เธอ ก็ไม่เคยเก็บ
เอามาใส่ใจ แต่คำพูดที่รังเกียจของเค้า การกระทำที่เห็นแก่ตัว ทำให้เธอนึกเสียดายเวลาที่เคยมีกับเค้ามา
"วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ เล่นกับเพื่อนสนุกไหม " คุณลุงถามหลานสาว ที่กำลังเล่นชุดน้ำชาของตัวเองอยู่
"สนุกค่ะ อัญญ่ามีเพื่อนแล้วค่ะ " หลานสาวบอกกับลุง แล้วก็ยิ้มหวาน
"ครูลูกตาลก็น่ารักใจดี แล้วยังบอกกับอัญญ่าว่า ถ้าวันไหนคิดถึง ครูลูกตาล ให้ลุงเทพ โทรหาได้ตลอดเลย "
ชายหนุ่มลูบผมหลานสาวเบาๆ
"แล้วอัญญ่าคิดถึงครูไหมคะ "
"ไม่คิดถึงค่ะ เจอกันทุกวันอยู่แล้ว อัญญ่ากลับมาบ้านเล่นกับลุงเทพ อ่านนิทานกับอังอัง ก็สนุกแล้วค่ะ "
"อ่านนิทานกับอังอัง สนุกไหมคะ ลุงเทพ ไม่เคยฟังนิทานเลยค่ะ "
"สนุกค่ะ อังอัง เล่านิทานสนุก มีหมาป่า มีลูกหมูด้วย ลุงเทพมาฟังนิทานกับอัญญ่าก็ได้ "
"อัญญ่าใจดี ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ ลุงเทพขอเข้าไปฟังนิทานด้วยนะคะ "
"ทำอะไรอยู่คะ "
ประตูหน้าห้องเปิดออก พร้อมกับรอยยิ้มสดใส ของเธอ ชายหนุ่มเงยหน้า สบตากับเธอ แล้วมองถุงขนม ในมือ
"เอาไว้ทานพรุ่งนี้ค่ะ วันนี้มืดแล้ว ลุงเทพไม่อนุญาต " ชายหนุ่มยิ้ม แล้วมองหลานสาวที่พยักหน้ารับรู้
"อัญญ่าทานพรุ่งนี้นะคะ "
ลุงเทพบอกหลานสาว อีกครั้ง อีไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลานอนแล้ว เค้าไม่อยากให้หลานต้องไม่สบาย
"ค่ะ ทานพรุ่งนี้ "
หลานสาวบอกแล้วก็เก็บของเล่นที่กำลังเล่นอยู่ เดินตามอังอัง เข้าไปในห้อง สองสาวคุยกันสักพัก เค้าคิดเอาไว้ เธอคงกำลังอาบน้ำ ดังนั้น ชายหนุ่มจึงเข้าไปอาบน้ำ ระหว่างที่หลาน กำลังอยู่ในห้องนอน
"มาค่ะ อัญญ่า มาอ่านนิทานกัน " เธอสวมเสื้อยืดตัวโคร่ง กับกางเกงขาสั้น แล้วนั่งลงบนเตียงนอนของหลานสาว
"ลูกหมูสามตัวค่ะ " อัญญ่า บอกกับอังอัง แล้วหยิบนิทานเอามายื่นให้
คนที่รออยู่แล้ว เคาะประตู แล้วเปิดเข้ามา
"มีอะไรคะ " อังค์วรา ถามเค้า แล้วมองชุดนอนของเค้าที่ดุแปลกตา
เสื้อยืดสีขาว กับ กางเกงบ็อกเซอร์ขาสั้น ที่สวมทำให้เธอเห็นขาที่เรียวยาวของเค้า ได้อย่างชัดเจน
"ให้ลุงเทพฟังนิทานด้วยนะ อังอังขา ลุงเทพไม่เคยฟังนิทาน เรื่องลูกหมูสามตัว " หลานสาวที่เป็นคนแนะนำ เอ่ยออกมา แล้วกวักมือเล็กๆเรียกลุง
"ลุงเทพมานั่งตรงนี้ อังอังใจดี เล่านิทานให้ลุงเทพฟังด้วยนะคะ "
เตียงนอนเล็กคงไม่พอที่จะให้ทั้งสามคน นอนด้วยกัน เธอจึงขยับตัวลุกขึ้น จะกลับมานั่งที่ฟูกของตัวเอง แต่เค้ากลับรั้งเธอไว้
"อัญญ่าขา อัญญ่านอนเตียงอัญญ่า แล้วลุงเทพ นอนตรงนี้นะคะ " เค้าชี้ที่หมอนของเธอ ที่วางอยู่
"ได้ค่ะ ลุงเทพนอนตรงนั้น อังอังนั่งตรงกลาง อัญญ่านอนตรงนี้ ได้เลย "
อังค์วรา เพิ่งรู้ถึงความเจ้าเล่ห์ของเค้า ลุงเทพร้ายกาจที่สุด
มือหนาวางที่ขาของเธอแล้วไล้เบาๆ ระหว่างที่นอนฟังนิทานอยู่บนหมอนของเธอ กลิ่นแชมพู กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม ทำให้เค้า สูดกลิ่นหอมนั้น อย่างมีความสุข อังค์วรา เล่านิทานสนุกอย่างที่อัญญ่าบอก แต่หลานสาวก็ยังตาแป๋วมองหน้าลุง ที่นอนอยุ่ตรงฟูกของอังอัง
"ลูกหมูสามตัว ถ้าอยู่ด้วยกัน ก็สู้หมาป่าได้แล้ว บ้านก็ไม่พัง เหมือนอัญญ่าอยู่กับลุงเทพกับอังอังเลยค่ะ สามคนอยู่ด้วยกันตลอดไป "
อังค์วรา วางนิทานแล้วขยับเข้าไปกอด หลานสาวด้วยความสงสาร สุดหัวใจ มือบางลูบผมแล้วบอกเสียงเบา
"อังอังจะอยู่กับอัญญ่าตลอดไปเลยค่ะ "
เด็กหญิงสบตากับอังอังแล้วยิ้มออกมา
"ได้ยังไง ลุงเทพด้วยสิ ลุงเทพก็จะอยู่กับอังอัง กับอัญญ่า ตลอดไป เหมือนลูกหมูสามตัวดีไหมคะ "
"ดีค่ะ " หลานสาวยิ้มกว้าง แล้วก็หอมแก้มอังอัง
นิติเทพลุกขึ้นแล้วกอกเธอจากทางด้านหลัง แต่ก็โน้มตัวไปหาหลานสาว ที่นอนอยู่บนที่นอน
เธออยู่ในอ้อมกอดของเค้า แล้วก็ขยับออกไม่ได้ เพราะเค้า กำลังลูบผมอัญญ่าอยู่ มือหนา ลูบผมหลานสาวอย่างอ่อนโยน
"อัญญ่า นอนนะคะ พรุ่งนี้ ตื่นเช้า "
เด็กหญิงหลับตาลงช้าๆ แล้วก็ยิ้มออกมา อังค์วรา ขยับตัวออก แต่เค้ากลับส่ายหน้า แล้วค่อยๆขยับตัวแล้วอุ้มเธอ
"ลุงเทพ " เธอเรียกชื่อเค้า แต่เค้ากลับจูบปิดปากของเธอ
"อัญญ่ากับอังอัง ใครดื้อกว่ากัน "
เค้าถามหลังจากอุ้มเธอเดินออกมาจากห้องนอน แล้วพามานั่งที่โซฟา
"ก็ลุงเทพ ทำไมทำแบบนี้ละคะ " เธอถามเค้าเสียงเบา เพราะอาย ที่ถูกกอด ถูกอุ้ม แล้วก็ยังถูกจูบอีก
"ไม่ใช่เด็กแล้วนะ ทำไมยังถาม ว่าผมทำทำไม " เค้าลูบผมของเธอ แล้วจับปลายคาง ให้มองหน้ากัน
"ก็อัญญ่าอยู่ด้วย "
"นั่นหมายความว่า "
"ไม่ได้หมายความว่าอะไรเลยค่ะ "
เธอละล่ำละลัก บอกกับเค้า แล้วขับตัวออก แต่เค้ากลับ ขยับเข้าหาเธอ แล้วมองหน้าแดงๆของเธอ ด้วยสายตาเป็นประกาย
"อังอัง คุณก็รู้ดีว่าผม คิดยังไงกับคุณ ความรู้สึกของผม ที่มีให้คุณ มันเพิ่มขึ้นทุกวัน ที่เราอยู่ด้วยกัน คุณไม่รู้หรอกว่า คุณสดใส คุณน่ารัก และคุณทำให้ผมกับอัญญ่า มีความสุขมากแค่ไหน ผมต้องห้ามใจ ตัวเองหลายครั้ง ที่จะไม่พุ่งเข้าไปหาคุณ แต่คุณกลับหอมผมก่อน แล้วแบบนี้ คุณจะไม่รับผิดชอบผมเลยหรอครับ "
"ลุงเทพ จะให้อังค์ทำอะไรคะ "
เธอถามเค้าเสียงสั่น มองหน้าแดงๆของเค้า ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ
ชายหนุ่มถอดแว่นสายตาของตัวเองออก แล้วมองหน้าเธออีกครั้ง
"แล้วอังอัง อยากทำอะไร อังค์บอกผมสิว่า อังค์อยากทำอะไร "
เธอรู้แล้วว่าเค้าหล่อ เธอรู้แล้วว่าภายใต้แว่นสายตาของเค้า เป็นสายตาของชายหนุ่ม ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่พร้อมจะตกสาวๆเข้าไปในวังวนของเค้า แล้วเธอละ เธอกับเค้า ถ้าไปกันไม่รอด สถานะที่เป็นอยู่ มันอาจจะ
"อังค์กลัวค่ะ ถ้าเรา ไปกันไม่รอด อังค์กลัวว่า "
นิติเทพ จับมือของเธอมาจูบเบาๆ
"เราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน ผมเข้าใจ แต่ผมไม่ใช่คนไม่ดีหรอกอังค์ คุณอาจจะไม่ได้ถูกรางวัลที่1 แต่ผมรับรองว่า ผมก็มีดี แล้วก็อยากให้คุณวางใจ ว่าคนคนนี้ ที่จะเป็นของคุณ เค้าจะมีแค่ คุณ และเราจะเป็น ลูกหมูสามตัว ที่อยู่ด้วยกัน ตลอดไป "
- Writer
