เราสามคน

พันธะสัญญา

เธอลูบใบหน้าของเค้า แล้วก็ยิ้มออกมาจนได้ ใบหน้าหล่อเหลา ที่อยู่ใกล้แค่เพียงคืบมือ บอกกับเธอ ว่าเค้าเป็นของเธอ ความรุ้สึกบางอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ทำให้เธอขยับเข้าไป แล้วสัมผัสที่ริมฝีปากของเค้า อย่างแผ่วเบา

"ลุงเทพ เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะคะ อังค์จะถือว่า จูบเมื่อกี้ เป้นการลงนาม พันธะสัญญาของเรา ต่อไปนี้ ลุงเทพ จะเป็นผู้นำ ให้อังค์ กับอัญญ่า เราสองคน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ "

นิติเทพยิ้มออกมา แล้วพยักหน้า

"อังอังช่างอ้อน แบบนี้หรอไง " เค้าได้เห็นอีกแง่มุมของเธอ อังค์วราที่อ้อนเค้า

"อังค์จะอ้อนลุงเทพ ให้หลงอังค์มากๆดีไหมคะ "

เค้าจูบหน้าผากของเธอ ไล่ลงมาที่ปลายจมูก แก้มทั้งสองข้าง แล้วคลอเคลียที่ริมฝีปากนุ่มนวล ของเธอ

"อังอัง จะอ้อน จะทำอะไร ก็ได้ทั้งนั้น ในเมื่อ ผมคนนี้ เป็นของอังค์ ไปแล้ว "

เธอซบลงที่อ้อมกอดของเค้า หัวใจที่แสนอ่อนโยน ของลุงเทพ ทำให้เธอหลอมละลาย แบบไม่ทันตั้งตัว เค้าไม่ใช่คนที่พูดไปเรื่อย ไม่ใช่คนปากหวาน แต่เค้าทำ ทำให้เห็น ว่าเค้ามีดี เหลือเกิน

"อังค์ " เค้าเรียกเธอเสียงเบา แล้วเอนตัวเธอให้นอนลงบนโซฟา ก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้

"ลุงเทพ จะทำอะไรคะ " เธอใจเต้นแรงเพราะการกระทำของเค้า นิติเทพ กลืนน้ำลายลงคอของตัวเอง แล้วถามเสียงเบา

"อังค์ไว้ใจผมไหม " เค้าถามเธอแล้วลุกขึ้น ดึงเสื้อนอนของตัวเองออก เผยให้เห้นร่างกายท่อนบนของตัวเอง

"ลุงเทพ " เค้ายิ้ม แล้วจูบเธอ

"เรียกแบบนี้ ผมจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าอังค์ เต็มใจ " เค้าบอกแล้วปิดปากเธอด้วยริมฝีปากของเค้า อังค์วรา รู้สึกว่าเธอหายใจไม่ทัน จูบที่นุ่มนวล ปลุกเร้า และหวานฉ่ำ ทำให้เธอ รู้ตัวแล้วว่า อะไรจะเกิดขึ้น ต่อไปในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ต่อไปนี้

"เราสองคน มาเจอกันได้ เพราะอัญญ่า ลุงเทพต้องสัญญาก่อนนะคะ ว่าเราจะไม่เลิกกัน "

เธอกลัว กลัวมาก กลัวว่าถ้าเค้าและเธอไปด้วยกันไม่ได้ แล้วอัญญ่า จะเป็นยังไง

"ผมสัญญา ว่าผมจะไม่ปล่อยอังค์ไปไหนแน่นอน แล้วอังค์ละ "

"อังค์ จะอยู่กับลุงเทพ กับอัญญ่าค่ะ "

เค้าพาเธอเดินเข้าไปในห้องนอนของเค้าทันที นิตืเทพ เปิดไฟในห้อง แล้วพาเธอไปนั่งบนเตียงนอน แล้วดันตัวเธอ ให้นอนลง

"อังค์รู้ไหม ว่าผม คิดถึงอังค์มาก จนอยากจะตามไปนอนด้วย " เธอส่ายหน้า แล้วก็มองเค้าถอดเสื้อของเธอออก ตอนนี้ เธอมีเพียงบรา สีหวาน เท่านั้น

"คิดไม่ดีกับอังค์หรอคะ " เธอถามเค้า เมื่อเค้าพาเธอมานอนบนหมอน แล้วเปิดโคมไฟ ก่อนจะเดินไปปิดไฟ กลางห้อง ให้ห้องนอนมีเพียงแสงจากโคมอันเล็กเท่านั้น

"คิดดี คิดดีมากๆ คิดว่าจะทำยังไงให้อังค์ มีความสุข "

เค้าถอดกางเกงขาสั้นของตัวเองออก แล้วขยับเข้าไปหาเธอ ตอนนี้เธอร้อนวูบวาบไปหมดทั้งตัว

"วันที่อังค์หอมผม ผมเกือบจะห้ามใจไม่ไหว เพราะเวลาอังค์เมา อังค์น่ารักขี้อ้อนมาก "

เธอมองกางเกงของตัวเอง ในมือของเค้า แล้วก็กลั้นเสียง เมื่อเค้า สัมผัสที่จุดอ่อนไหวของเธอ

"ลุงเทพขา อังค์ " เธอเสียงสั่น เมื่อเค้า ปลดตะขอบราของเธอออกแล้วครอบครองเธอเอาไว้ ด้วยสองมือ

"เป็นอะไร เรียกผมทำไม " เค้าย้อนถาม แล้วยิ้มออกมา เมื่อเธอ ขยับตัวเข้าหาเค้า มือหนาบีบเคล้นเธอ แล้วก็ทำให้เธอ ร้อนเป็นไฟ

"อังค์ อยากได้ผมไหม บอกมาสิครับ ว่าอยากได้ผมไหม " เค้าเปิดลิ้นชัก แล้วหยิบเครื่องป้องกันออกมา ใช้ฟันกัด แล้วสวมครอบมันลงไป

"ความจริง ไม่อยากเซฟเลย ผมอยากให้อังค์หมดทั้งตัว อยากให้อังค์รับทุกอย่างไป แต่ผมกลัวว่าอังค์จะยังไม่พร้อม "

เธอพยักหน้า

"เอาไว้ เราคุยกันอีกทีนะคะ ตอนนี้ ต้องป้องกัน " เธอหายใจติดขัด เมื่อเค้าขยับขาเธอ แล้วขยับตัวเข้ามา

"อังอังของผม "

อังค์วรา รับเค้าเข้ามา ทั้งหมด ในคราวเดียว เธอคิดว่า เธอรับไหว แต่ความจริงแล้ว มันมากไป เค้าใหญ่โต สมกับร่างกายของเค้า ความยาวที่มากทำให้เธอ กัดริมฝีปากของตัวเอง

"ชอบไหม "

เธอพยักหน้ารับคำเค้า เธอชอบ เธอชอบมากๆเลย ลุงเทพของเธอ คือนักรักที่ทำให้เธอ หลงใหลกับสิ่งที่เค้ามอบให้มา มันดีมาก มากๆจริงๆ

ริมฝีปากนุ่มจูบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอ ลากไล้ลงไปที่สะโพกกลมกลึง ก่อนจะขบเม้มทำรอย เค้าขยับตัวเธอ แล้วตัวเองขึ้นไปทาบทับ

"อีกครั้งนะ เด็กดี "

เสียงกระซิบสุดอ่อนหวาน ทำให้เธอยินยอมพร้อมใจ เธอเป็นเด็กดีของเค้า เสียงร่างกายกระทบกัน ดังเป็นจังหวะ แม้จะผ่านเวลา มาเกือบค่อนคืนแล้วก็ตาม ร่างกายเปลือยเปล่าที่ทำพันธะสัญญาทางกายกันไว้ มองหน้ากันอย่างมีความสุข ตอนนี้ เธออยู่ในอ้อมแขนของเค้า และเค้าจะดูแลเธอ อย่างดี

"ไปไหนคะ " เธอรับรู้ว่าคนข้างๆตื่นแล้ว เมื่อเค้าจูบเธอที่ซอกคอ แล้วก็สัมผัสที่หน้าอกของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นไปใส่เสื้อผ้า

"ไปเตรียมอาหารครับ ตีห้าแล้ว " เค้าบอกกับเธอ แล้วนั่งลงข้างเตียง

"อังอัง นอนเถอะ เดี๋ยวค่อยตื่น " เธอส่ายหน้า แล้วลุกขึ้น มองออกไปข้างนอก ฟ้ายังคงมืดสนิท

"ให้อังค์ช่วยไหมคะ "

"ไม่เป็นไรครับ เมื่อคืนกว่าจะได้นอน ก็เกือบตีหนึ่งแล้ว อังค์นอนต่อเถอะ ผมจัดการเองได้ "

เค้าจูบหน้าผากเธอ แล้วก็ยิ้มออกมา

"คืนนี้ ย้ายมานอนห้องนี้นะ รับรองว่าจะไม่ให้ดึกมาก เท่าเมื่อคืน แต่ก็เพราะอังอังน่ารักมาก ผมก็เลย "

"ลุงเทพ พอเลยค่ะ เลิกพูด " เธอเอาผ้าห่มปิดหน้าตัวเอง ด้วยความอาย เธอกอดเค้า คลอเคลีย นัวเนีย จนเค้า ทำให้เธออีกครั้ง

"ผมไม่เหนื่อยเลย แถมยังรู้สึกว่า ดีจังเลย ที่ได้กอดอังอังจนหลับ "

"พอแล้วค่ะ " เธอเอาผ้าห่มคลุมโปง จนได้ยินเสียงประตูปิด เลยโผล่หน้าออกมา ลุงเทพต่างหาก ที่น่ารักเหลือเกิน เค้าเร่าร้อนมากกว่าที่เธอคิด เค้าแข็งแรง ดุดัน อ่อนหวาน และเก่งมาก

"มอร์นิ่งค่ะ ลุงเทพ "หลานสาวเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับอังอัง

"วันนี้ เราจะทานขนมปัง ที่อังอังซื้อมา ดีไหมคะ "

เด็กหญิงนั่งประจำที่ แล้วชี้ไปที่ ขนมปังลูกเกด ตรงหน้า

"ได้ค่ะ ขนมปังลูกเกดนะคะ "

คนเป็นลุง วางขนมปังให้หลาน แล้วเอียงแก้มให้หลานหอม เป็นการตอบแทน

"อังอัง เอาอันไหนคะ " เค้าถามเธอ อังค์วรา ตั้งใจจะหยิบเอง แต่เค้ากลับยกจานหนี

"เอาอันไหนคะ เดี๋ยวผมหยิบให้ "

เธอยิ้มออกมา แล้วชี้ไปที่ ขนมปังไส้ถัวแดง

"มาค่ะ " เค้าเอียงแก้มตัวเองไปหาเธอ

แต่เธอนิ่ง

"อัญญ่า ดูอังอังสิคะ ทำไมอังอังไม่คิสลุง "

"อังอังดื้อค่ะ ไม่คิส แต้งค์กิ้ว ลุงเทพ อังอังดื้อมาก "

"แล้วเด็กดื้อ ต้องทำยังไงคะ อัญญ่า " ลุงถามหลานทันที