ยิ่งรู้จัก ยิ่งรักเธอ
" พี่รักหนูยิ้ม..อย่าจากพี่ไป ตื่นมาฟังพี่ก่อน อย่าจากพี่ไปแบบนี้ จากพี่ไปทั้งๆที่เข้าใจผิดแบบนี้ไม่ได้ หนูยิ้ม..ได้ยินมั้ย ได้ยินพี่มั้ย " เสียงเพ้อรำพันผสมกับเสียงสะอื้นจากชายหนุ่มที่ยืนเกาะเตียงในห้องชันสูตรศพดังขึ้นเป็นระยะๆ
มือหนาประคองใบหน้าของร่างไร้วิญญาณอย่างเบามือประหนึ่งกลัวว่าเธอจะเจ็บเสียอย่างนั้น
หากแต่ถ้าคนตรงหน้ายังมีชีวิตอยู่ก็คงจะรับรู้ความรู้สึกนี้ได้ อนิจจา!!...เวลาไม่อาจย้อนกลับ
หากรู้ว่าเธอจะจากเขาไปเร็วแบบนี้ เขาจะทำทุกอย่างให้เธอและเขามีความสุข อะไรที่เขาอยากทำเขาจะทำกับเธอให้หมด เขาอยากจูบ อยากหอมแก้ม อยากนอนกอดเธอไว้ในอ้อมแขนและหลับไปพร้อมๆกัน
เขาจะทำ...แต่เวลานี้มันสายไปเสียแล้ว
ภาคินเลื่อนมือมาจับที่มือเล็กๆของเธอ แม้ว่าตอนนี้มันจะมีสภาพเละ เฉอะแฉะไปด้วยเลือดและน้ำเหลืองปนกันอยู่ก็ตาม ชายหนุ่มบีบเบาๆ เพื่อหวังให้เธอรับรู้ความรู้สึกจา
