รอมานาน nc 18++
ปึก...เสียงปิดประตูรถพร้อมกับร่างเล็กที่พึ่งก้าวขาลงจากรถกำลังถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เธอตื่นเต้นเป็นที่สุด....
~ นานแค่ไหนกันนะที่เธอไม่ได้มาที่บ้านหลังนี้ หากนับรวมเวลาที่ภาคินเอาแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้เธอก็น่าจะ 3 ปีกว่าได้แล้วมั้ง ~
" สวัสดีครับคุณประจักษ์ " ภาคินและรินรดาเอ่ยทักทายผู้ช่วยคนสนิทของคุณหญิงทัศนาวรรณ
แม้ตำแหน่งที่ทำอยู่อาจไม่สำคัญ แต่ประธานใหญ่อย่างภาคินก็ให้ความเคารพเลขาของคุณย่าท่านนี้มาก
" สวัสดีครับ คุณท่านบ่นคิดถึงพอดีเลยครับ " คุณประจักษ์เอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
" ถ้าจะอ้างว่างานยุ่งจนไม่มีเวลาก็ดูจะใช้ไม่ได้ใช่มั้ยครับ " ภาคินเอ่ยแบบยิ้มๆ
" ก็น่าจะไม่ได้นะครับ คุณท่านรู้อยู่ว่าตอนนี้คุณภาคินไม่ได้มีโปรเจคใหญ่ๆ อะไร " เลขาอาวุโสยิ้มกลับเช่นกัน
" แต่ถ้าอ้างว่า...พึ่งแต่งงานนี่คงใช้ได้ใช่มั้ยครับ "
" ฮ่าๆๆ... แน่นอนครับ คุณท่านคงอยากได้ยินคำนี
