ขอร้อง
เขมชาตินั่งรอหญิงสาวที่เดินเข้าไปในห้องแพทย์หญิงที่เขาพึ่งเดินออกมาเมื่อไม่นานมานี้
ชายหนุ่มตั้งใจว่ายังไงวันนี้ก็ต้องคุยกับเธออีกให้ได้ แม้เสน่ห์ที่มีอยู่จะใช้ไม่ได้ผลก็ตาม
โชคดีที่เบื้องบนยังเข้าข้าง ร่างบางเดินออกจากห้องหลังจากที่เข้าไปเพียงครึ่งชั่วโมง เขาจึงไม่ต้องรอนาน หญิงสาวเดินตรงไปยังทางออกและไปหยุดยืนอยู่ตรงป้ายสำหรับให้บริการแท็กซี่
" จะกลับแล้วเหรอครับ "
" .... " ร่างบางหันหลังกลับมามอง เธอขมวดคิ้วเมื่อเห็นคนที่พึ่งทักเธอผิดก่อนหน้านี้
" อย่าพึ่งทำหน้าแบบนั้นสิครับ...ผมมาดี เมื่อกี้ต้องขอโทษคุณด้วย นี่นามบัตรของผมครับ " เขมชาติเปลี่ยนท่าทางเป็นเคร่งขรึม เป็นงานเป็นการเพื่อความน่าเชื่อถือ
หญิงสาวรับนามบัตรและก้มอ่านดู นัยน์ตาเรียวซ่อนความวูบไหวเอาไว้ไม่อยู่ แม้เขมชาติจะพลาดกับเรื่องก่อนหน้า แต่การจับสังเกตใบหน้าของคนเขาไม่เคยพลาด
ผู้หญิงคนนี้มีความลับอยู่...แต่
