I kept on telling myself to focus in my work but I just couldn't. Ang sarili kong mata, kung saan-saan naglalakbay– tingin nang tingin kay Quentil sa likod.
Nakakailang lang na kapag sumusulyap ako sa kanya at saktong nakatingin din siya sa'kin– no, feeling ko, nakakatitig siya sa'kin for the entire time.
That was a bit creepy but... hindi para sa'kin. Mabilis ang t***k ng puso ko at gusto ko na siyang lapitan.
Kahit na may nangyaring hindi maganda, hindi ko pa rin maiwasan na mamiss siya. 'Yong bawat care ba pinapakita niya sa'kin...
But I've had enough.
Tama na siguro.
Hindi ako makatulog nang maayos tuwing gabi mula nang makita ko sina Quentil at Daphne na may kasamang batang lalaki.
Tatay ang tawag niya kay Quentil at mama kay Daphne.
I was really wondering if anak ba nila
