6

1374 Words
Life is indeed difficult, partly because of the real difficulties we must overcome in order to survive, and partly because of our own innate desire to always do better, to overcome new challenges, to self-actualize. Happiness is experienced largely in striving towards a goal, not in having attained things, because our nature is always to want to go on to the next endeavor..... Naalimpungatan si Carla mula sa mahimbing nyang tulog,, ang gaan ng pakiramdam nya prang ito na ang pinaka mahaba nyang tulog at sarap sa pakiramdam na para bang naka higa siya sa pinaka malambot na kama sa buong mundo.. kama? sa pagkakaalam nya hindi malambot ang higaan nya. Agad niyang iminulat ang mga mata at napatda sya sa tumambad sa kanya isang magarang kwarto na naghahalo ang kulay puti at itim at ang malaking salamin na sa harap nya kung saan nakikita nya ang sarili nya. "oh my god, nasaan ako!?bakit wala akong saplot sa katawan"agad nyang inisip ang nangyari kagabi ang matandang intsik nagtagumpay ito sa balak nya kagabi at dahil sa naisip napa sigaw sya at pakiramdam nya pinagsakloban sya ng langit at lupa.. wala na syang nagawa kundi ang umiyak ng umiyak, hindi nya namalayan nang may pumasok at nilapitan sya.. "hey swetie whats wrong? what happen to you? how are you? do you need anything tell me." nag alalang tanong ni kent sa babae.. napa angat ng mukha si carla ng maramdaman nya ang mga kamay na nka nakahaplos sa likod nya. at sa unang pagkakataon ay nasilayan nya ang pinaka expresive na mata na ngayon lang niya nakita at ang mukha ng lalake ay agad nag balik sa kanya ang mga pangyayari kagabi ang lalaking ito na napagkamalan syang isang bayarang babae. dahil sa naisip mas lalong napaiyak sya wala na ang iniingatan niya bonus nalang iyong hindi sya napahamak sa matandang intsik kung hindi sa mala adonis na nasa harap nya.. Nahihiya sya rito at iniyuko nya ang ulo alam nya mayaman ito dahil hindi basta basta ang hotel na ito. naputol sya sa pag iisip ng magsalita ito. "Dont worry pananagutan kita,.im kent and i know that your name is carla ito magbihis ka at mag che chek out na tayo. ibinigay ni kent ang dala na damit ni jovy kanina habang tulog ito. "hindi na kailangan kasalanan ko naman eh uuwi na lang ako please" naiiyak na sabi ni carla. "No.." tumunog ang doorbel tanda na may tao, tumayo ito at pagbalik nito ay may dala na itong madaming pag kain.. "Pananagutan ko ang nangyari sa atin by marrying you. wether you like it or not."final na saad ni kent nang makita niya sa mukha nang dalaga ang pagtutol. "pero sir hindi naman na po kailangang humantong sa ganoon pangako po hindi ko po kayo guguluhin hindi ako magpapakita sa inyo kahit kailan" nakayukong paki usap ni carla sa lalaking nagpakilalang kent,hindi niya ito kilala kaya bakit siya magpapakasal dito. iniangat nito ang mukha nya, "bakit ka ba ayaw mo akong tingnan nang diritso?, kanina pa kita napapansin na ayaw mo akong tingnan, dont tell me na nahihiya ka sa akin, sa kabila ng nangyari sa atin kagabi nahihiya ka pa rin? and would you please stop calling me sir im your soon to be husband gusto ko tawagin mo ako sa pangalan ko or anythng you want na itawag mo sa akin except for the word sir" namula ang mga pisngi nito tanda na nag blush ito, at ngayon lang sya nakakita ng babaeng kahit nagblublush na ang ganda pa rin tingnan. "pero?" "No more buts because my decision is final were geting married in a less than an hour and everything is ok so fix yourself at hihintayin kita sa labas after your breakfast" after 30 minutes na paghihintay ni kent ay lumabas na din ang hinihintay nya bagay na bagay dito ang simpleng damit na suot nito kahit wala itong make up ay maganda pa rin ito natural na ganda at alam nya tama ang desisyon nya na pakasalan ito na karapat dapat itong maging asawa nya. makalipas ang ilang minuto ay nasa harap na sila ng judge na magkakasal sa kanya. hindi alam ni leanna carla ang nararamdaman halos di sya makatingin ng maayos ky kent. nahihiya sya dito sa judge sa sarili nya. samantalang si kent ay napapangiti dahil sa nakikita nya kay Leanna carla ay napaka mahiyain nito napailing sya My soon to be bashful wife. si jed lng at ang sekretarya ng judge ang mga saksi nila. mabilis lang ang seremonya suot na ni carla ang weding ring ng lolo at lola nya na ipinamana sa kanya. nagpasalamat sya sa ninong nya at humingi na rin sya ng despensa dito sa pang iistorbo nya pagkatapos ng seremonya ay nagpaalam na si Jed dahil may meeting pa ito dinala nya si carla sa restaurant na ipina book niya. nahalata nyang hindi masyadong kumain ito at palaging nakayuko. Na mataan nya si casey na papasok ng restaurant at huli na para umiwas dito dahil nakita na sya nito at papalapit na ito sa kanya. nahalata siguro ni carla na may tinitingnan sya kaya napalingon din ito. "hey, what are you doing here? and whos this beautiful lady beside you?" Naka taas ang kilay ni cassey habang sinisipat ang mahiyain niyang asawa. "obvious ba na kumakain ka mi-" "hindi ka pa rin nagbabago masungit ka pa rin, baka nakalimutan mo ang pag iistorbo ng sekretarya mo sa akin kaninang madaling araw care to explain my dear cousin" putol ni cassey sa sasabihin niya na pinandilatan pa siya ng mata what a spoiled brat lady.. "okay... just promise me you wont tell my parents especially mom.." "I wont...promise"labas sa ilong na saad ni cassey. "I know you humanda ka talaga sa akin pag nalaman ni mom.. hindi na kita pagatatakpan sa daddy sa mga kalokohan mo! so swetie this is cassey my spoiled brat cousin, and casey this is Leanna carla my wife-" " im not a brat!! And what? wife? as in asawa oh common is this some kind of joke or prank may lalabas ba at magsasabi nang its a prank like what?"eksaheradang saad ni cassey na nagpa angat nang mukha ni carla "can you please lower your voice, shes truelly my wife my lovely but bashful wife." iniangat ni casey ang mukha ni carla na naka yuko na na man. "is this true? paano ka napapayag ng kumag na to na magpakasal an0 tinakot ka ba nya tell me at kukutusan ko to? a fine woman like you doesnt deserve a monster like him, ang masungit nato naku dapat hindi ka pumatol dito." exage na pagkakasabi ni cassey mahinang binatukan ito ni kent. "pwede ba hwag mo akong siraan sa harap ng asawa ko baka maniwala pa yan" "hehe peace" at nag sign peace pa si cassey. "joke lang iyon pero mabait talaga tong pinsan ko lalo na pagtulog"nakangising saad ni cassey na agad na lumayo nang akmang babatukan ulit sana ni. "joke lang, ikaw naman hindi ka na mabiro..but kidding aside carla welcome to our family"sweet na saad ni cassey. Nahiya si carla ng ibeso sya ni casey at yakapin ang ganda kasi nito prang princesa sa ganda. at saka ang bait pa, bumitiw lang si cassey sa pagkakayakap sa kanya ng magsalita si kent. "siya nga pala casey iyong promise mo dont tell mom sa nalaman mo, baka mag hysterical na naman iyon, kilala mo naman iyon syempre doon ka nagmana sa ka OAhan"masungit na hayag niya "grabe ka naman pinsan, ok promise, ill zip my mouth" "siguraduhin mo lang dahil kapag nalaman ni mama mananagot ka talaga sa akin" Napangiti si carla sa kakulitan ng magpinsan, Naiinggit sya sa mga ito sana gnun din sya ka close sa pinsan nya. "by the way carla bonding tayo minsan ha" Ngumiti lang si Carla, "oh pano una na ako sa inyo may meeting pa kasi ako, nakita ko lang sa parking sasakyan mo kaya pumasok ako. enjoy your honeymoon este lunch pala" pilyang saad ni cassey at dali daling tumayo at umalis. Biglang pinamulahan nang mukha si carla sa sinabi ni cassey bigla kasing pumasok sa isip niya ang nangyari kagabi kaya sila humantong sa ganito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD