นั่นคือเขากับมารดาถือหุ้นของบริษัททั้งสองสาขา โดยรวมแล้วมากกว่ายี่สิบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งมากกว่าผู้บริหารคนอื่น ๆ จะว่าไปแล้วทั้งสองคนก็เปรียญเสมือนเป็นหัวใจของโชคอนันต์ ไม่ใช่เหมือนคุณสมศักดิ์ที่มีชื่อไว้เพียงแค่ให้คนเกรงขาม ถ้าป้ากับหลานจูบปากกันขึ้นมาก็สามารถสั่นคลอนได้ทั้งโชคอนันต์
“ไม่มีครับ จากประวัติที่คุณบุญญากรให้ดู ถือว่าเป็นพนักงานมือดีคนหนึ่งเลย ผมถึงอยากให้ไปเรียนรู้งานที่อื่นบ้างเพื่อสร้างประสบการณ์”
“นานกี่เดือนคะ”
“หกเดือนเป็นอย่างน้อย ถ้าได้ปีหนึ่งก็จะดีมาก”
“อืม นานใช้ได้เลยนะคะเนี่ย”
“นานอะไรกันครับปีเดียวเอง นี่ของฝากเล็กน้อยไว้กินกับกาแฟครับ” พูดเสร็จต้นกล้าก็วางถุงขนมไว้บนโต๊ะ
“ขอบคุณค่ะ” น้องแบมฉีกยิ้มเสียไม่ได้ทั้งที่รู้สึกสงสารอีกฝ่าย พนักงานบางคนดีใจที่ได้ย้าย ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มคนโสด ส่วนคนที่มีครอบครัวแน่นอนว่าไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง แต่ก็ไม่ถึงกับลาออก
