ต้นกล้าขยับนิ้วเร่งความเร็ว ขบกรามแน่นกลั้นอารมณ์ดิบที่พลุ่งพล่านไปกับเสียงครางและเรือนร่างที่ร่อนส่ายยั่วยวนสายตา
“พี่ต้นกล้า อือ…เสียว…” เสียงครางที่บังคับไม่ให้ครางก็ครางออกมาราวกับเป็นคนบ้าขาดสติ มือที่ทุบตีอีกฝ่ายก็อ่อนแรงเสมือนคนไม่ได้กินข้าวมาแรมปี แข้งขาของเธอก็อ่อนปวกเปียกจนคนตัวโตจับโยกย้ายได้อย่างง่ายดาย และสิ่งที่ทำให้เธออับอายที่สุดก็คือสะโพก ที่ทรยศเธอด้วยการร่อนส่ายไปกับนิ้วร้ายที่ขยับระรัว
“พี่ต้นกล้าขา…”
ไม่นานนักเธอส่งเสียงหวานเมื่อแตะปลายฟ้า สุดท้ายแล้วก็เป็นเธอที่พ่ายแพ้ต่อธรรมชาติของมนุษย์
ต้นกล้ายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะขณะมองเรือนร่างเซ็กซี่นอนหายใจรวยริน ตามมาด้วยความรู้สึกโคตรสะใจที่เห็นร่องสวาทขยับไปมาก่อนจะสะบัดขาเรียวของเธอออกไปอย่างไร้ความปรานี
ข้าวปุ้นนอนงอตัวเป็นกุ้ง ไม่ใช่แค่คำพูดดูถูกดูแคลนอย่างเดียวเท่านั้น แต่การกระทำของเขาก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นขย
