"Vanny…" Bigkas ko sa pangalan niya habang nakatunghay sa magandang mukha nito. Gusto kong pagsawaing ang mga mata ko habang malaya pa akong pagmasdan at titigan siya.
Why the world is so unfair on us?
Bakit of all people ako pa ang nakulong sa ganitong sitwasyon?
Bakit hindi ako malayang pumili ng klase ng buhay na gusto ko.
Hindi naman ako humihiling ng sobra…
Siya lang sapat na! Pero bakit?
Mga tanong na gustong isigaw ng bibig ko, ngunit mas pinili kong tahimik na lamang itong pagdaanan.
Hinayaan kong maglandas ang mga luha ko sa aking mata.
Wala na akong pakialam sa itsura ko ngayon. Bahala na sila kung mag isip man sila ng hindi maganda. Gusto kong ilabas ang emosyon na pumupuno sa dibdib ko.
Yong isiping iiwan ko na naman siya sa pangalawang pagkakataon ay sobrang hirap p
