Chapter 9: Reality- Vanny
1210 Words
I wake up the next day na masama ang pakiramdam. Masakit ang buong katawan ko, partikular na ang aking ibabang parte.
Gising na ang diwa ko, ngunit ayaw makisama ng aking mga mata . Dama ko ang pamimigat ng aking talukap, marahil dahil kulang sa tulog.
"s**t!" Mura ko nang maalala ang nangyari kagabi, halos hindi ako pinatulog ng lalaking iyon. Dinaig pa namin si Kuya Germs na walang tulugan.
Hays! Ang walanghiya, ang daming baong energy sa katawan!
Parang hindi nakaramdan ng pagod kahit ilang beses na itong nagpalabas samantalang ako ay halos mawalan na ng malay. Well, litera nga na nawalan ako ng malay dahil bago man siya matapos sa pang apat na round ay hindi na talaga kinaya ng katawang lupa ko, I passed out.
And now, here I am alone in this room...
Ni hindi ko namalayan kung paano niya ako dinala rito.
Iginala ko ang paningin sa paligid. Maganda ang pagkakaayos ng kwarto, it's painted with a white and gray color. Ganon din ang kulay at design ng mga kurtina, kahit ang sofa at kama na kinahihigaan ko. Napabaling ang paningin ko sa maliit na lamesa na nasa gilid ng higaan. kung saan may nakapatong na isang tray na may lamang pagkain. Ngunit mas naagaw ang atensiyon ko ng isang maliit na papel na nakatupi at nakaipit sa ilalim ng baso. Napabalikwas ako sa pagkakahiga upang abutin ang sulat ngunit bilang natigilan nang gumuhit ang sakit. Mula sa aking p********e paakyat sa aking ulo, feeling ko ay mahahati yata ang katawan ko sa dalawa!
God! Medic please! Sigaw ng isip ko.
Yan! Landi pa more Vanny! Sarap now hirap after! Bwisit!!!
Hindi naman kasi ako nainform na mala lion pala ang peg ng lalaking yon. Parang ilang years yatang hindi pinakain. Ni hindi man lang ako tinirhan kahit panlakad man lang. Buti sana kung may wheelchair siyang nakahanda o kahit saklay na lang diba! Hays!
Napapailing na lamang ako, dahil sa mga naglalaro sa aking isip.
Nang kumalma na ang aking pkiramdam at nawala na ang sakit ay tsaka ako marahang gumalaw. Umupo ako sa kama at inabot ang sulat.
"Ano kaya ito love letter? " Naiiling na tanong ko. Habang binubuklat ang sulat.
I'm sorry that I have to leave you alone, I had an emergency. I'll take back on you later, just rest honey!
Eat well and drink your medicine.
S. B.
Hindi ko mapigilan ang mapangiti habang binabasa ang sulat. Well okay na rin atleast may iniwan na note! Hindi naman yong parang na hit and run lang ang beauty ko diba!
Napabaling ang paningin ko sa suot kong damit. I wear a white tshirt and a boxer. Mabuti naman at naisip niyang suotan ako nang damit matapos niyang itapon sa dagat ang mga undies ko. May pagka gentle man talaga ito, kahit hindi halata sa aura niya.
Maingat akong gumalaw pababa ng higaan. I decide to fresh in up first, para mawala ang panlalagkit na nararadaman ko. Dama ko pa rin ang panlalambot at pangangatog ng tuhod ko. Nang makaipon ng lakas ay marahan ang mga hakbang kong tinungo ang banyo.
at isa isang hinubad ang mga saplot sa katawan. Napaawang ang mga labi ko nang mapagmasdan ang sarili sa malaking salamin.
"God!" Wala sa sariling sambit ko.
I had an hickeys all over my body, napasapo na lamang ako sa aking noo. Halos walang pinalampas ang lalaking yon, lahat ng parte ng katawan ko ay ginalugad niya at nag iwan pa ng marka.
Hays! paano ko ito itatago?" Problemadong tanong niya sa sarili.
"Bahala na nga mamaya ko na lang iisipin!" Yamot na sabi ko habang binubuksan ang gripo sa bath tub. Matapos matantiya ang temperatura ng tubig ay agad na akong lumusong dito. I feel relief nang maramdaman ang mainit n tubig sa aking katawan.
I let myself rest for awhile at namnamin ang ginhawang hatid nito.
Hays! Vanny look at what you did to your self! Just because of your jerk boyfriend, opps! I mean, ex boyfriend!
Napailing na lamang ako. Wala na ang nagiisang bagay na meron ako, ang p********e ko. In just one flick of my finger nawala na ang kaisa isang bagay na maipagmamalaki ko. Na sana kung naging matino lang si Allen ay sa kanya ko naman sana ibibigay. But why I did'nt feel regrets, na sa isang strangers ko pa naibigay ang sarili ko. Without asking his name...
Paano kung may sakit pala yon?
Kriminal? Ex convic? Or worse mamatatay tao?
God! Vanny! Sa gwapo nun?
Ang layo naman yatang maging kriminal yun?
Base pa lang sa dala nitong sasakyan. Makikita na agad ang estado nito sa buhay.
Ferrari Portofino!
God! It worth a million!
Kung isang ordinaryong artista o model lang ay hindi makakaafford to buy that car!
Maybe his a bussiness man or in politics? But why I did'nt know him?
Impossible naman na hindi siya kilala.
Napabuntong hininga na lamang ako.
Ilang oras pa ang ginugol ko sa banyo, bago nagpasyang lumabas.
Binuksan ko ang cabinet na naroon,
at kumuha ng isang damit at boxer.
No choice ako kundi suotin ang boxer niya wala naman kasing panty dito noh!
Napasapo na ako sa aking tiyan nang makaramdam ng pagkalam ng aking sikmura. Kaya agad kong nilapitan ang iniwan nitong pagkain at mabilis na kinain.
Shit! Patay gutom lang ang peg Vanny! saad ng utak ko
I have to gain more energy! Ikaw ba naman ang masagad ng bongga! Napapailing na lamang ako dahil sa mga tumatakbo na naman sa isip ko.
Nakadama ulit ako ng antok nang matapos kong kumain. Kaya agad kong ininom ang gamot na tinutukoy nito sa sulat at nagpasyang bumalik sa pagtulog.
Mamaya ko na lang pagiisipan paano ako makakabalik ng Manila. I will let myself rest for a while...
Bahala na si batman mamaya!
Dahil sa pagod, Puyat at sakit ng katawan ay nakatulog agad ako.
Magtatakipsilim na nang magmulat ako ng mata. Madilim na ang paligid nang igala ko ang paningin.
God! Sigaw ng isip ko.
Agad akong napabalikwas sa pagkakahiga nang makarinig ng sunod sunod na katok sa pinto.
Bigla ang pag ahon ng kaba sa dibdib ko.
"Bumalik na ba siya? s**t! Anong gagawin ko?" Natatarantang tanong ko sa sarili.
Mabilis kong inayos ang sarili bago nagmamadaling binuksan ang pinto...
Ngunit laking dismaya ko nang iba ang mabungaran ko. Isang matandang lalaki, tantiya ko ay nasa fifty pataas na ang edad nito.
"Magandang gabi po Ma'am!" magalang na bati nito.
Ngumiti naman ako dito at magalang din siyang binati.
"Pinasusundo po kayo ni Sir, ako na po ang maghahatid sa inyo sa Manila." salita nito bago iniabot sa akin ang isang paper bag.
Kunot noo ko naman itong tinangap.
"Isuot nyo daw po yan, antayin ko nalang po kayo sa sasakyan." pagpapatuloy nito. Nang tumalikod ito ay mabilis ko namang isinara ulit ang pinto. Napangiwi ako nang makita ang laman ng paper bag. Isang white long sleeve dress na hanggang tuhod ang haba.
Ano 'to? First communion lang ang peg? tanong ko sa sarili, dinampot ko ang kasama nitong note.
Wear this, don't show too much of your skin.
S. B.
Napamaang na lamang ako maka demand wagas ha! Naiiling na lang akong pumasok sa banyo para maligo...
Hays! What's next Vanny?
- Writer
