Sabah felaket bir baş ağrısıyla gözlerini açtığında önce nerede olduğunu kestiremedi Güneş. Zorlukla yatağında doğrulup ayaklarını yatağın kenarından sarkıttığında üzerinde hala dün geceden kalma kıyafetler olduğunu görünce ağrıyan başına rağmen geceyi düşünmeye başladı. Ancak bu ona hiçbir cevap vermedi. Aksine daha fazla başının zonklamasına neden olmuştu. Eve ne zaman geldiğini, kiminle geldiğini bile hatırlayacak durumda değildi. O yüzden bir süre düşünmek yerine ayağa kalkarak üzerindekilerden kurtulmak için hamle yaptı.
Kendini sıcak suyun altına atmak yerine küveti suyla doldura kadar bekledi. O sırada dün geceden yüzünde kalan makyajın kalıntılarını silmeye başladı. Aynadaki yansımasından kendini kontrol ederken bir görüntü belirdi gözünün önünde. Umut vardı o görüntüde. Kendisi
