Babasından kaçabildiği her anı okulun içinde değerlendirmeye başlamıştı Güneş. Zaman hızla geçerken artık yaşadığını daha fazla hissediyordu. Bunun büyük bir kısmı Umut sayesinde oluyordu. Onunlayken her yerinden mutluluk akıyordu. Kendisine sıcak bir bakışı, gülümsemesi bütün stresini ve yorgunluğunu atıyordu. Babasına sınavları bahane ederek sürekli yalan söylüyordu ancak bundan biraz olsun pişmanlık duymuyordu.
Yalana başvurmasına o mecbur ediyordu kendisini. Ona boş zaman vermemek için özel çaba harcadığını düşünmeye bile başlamıştı. Ne zaman dışarıya çıkmayı istese sürekli Cenk’i peşine takmaya çalışıyordu. Ancak onunla yaptığı anlaşma gereği yan yana gelmiyorlardı. Babasına birlikte olduklarını söylüyor ve arkadaşlarının yanına giderek kendi istediği gibi vakit geçiriyordu.
Bu akş
