Sabah evden çıkınca kapıda Buğra'yı görmemle küçük çaplı bir şok geçirdim.
"Hayırdır, rüyanda falan mı gördün?"
"Sana da günaydın Gayecim. Çok iyiyim sağol."
"Iyi olup olmadığın umurumda olsa sorardım inan bana. Ne işin var senin burada sabah sabah?"
"Sevgilicilik oynayacaksak inandırıcı olsun dedim."
"Sabahın köründe kapımda bitmene gerek yoktu ama, neyse. Hadi gidelim o zaman." diyerek Buğra'nın arabasına bindim. Bedava şoföre kim hayır derdi ki?
Okula gelince benimle birlikte arabadan inen Buğra'ya sinirli bakışlarımı attım. Bu kadarı da fazlaydı ama!
"Sınıfa kadar gelip hocalarla da konuş Buğra. Sevgilicilikten çıkıp anneciliğe döndü bu iyice." diyerek yüzümü buruşturdum. Sevgilicilik ne lan!
Gülerek beni yanağımdan öpen Buğra, aynı sırıtışla arabaya binip uzaklaştı. Tövbe ya
