หลังจากการยอมรับความสัมพันธ์ บรรยากาศในบ้านก็เปลี่ยนไปเป็นโหมด 'คลั่งรัก' ทันที จูนที่อาการดีขึ้นแล้วพยายามใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง แต่พี่ชายทั้งสามกลับทำเหมือนเธอเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องประคบประหงมและ ฉวยโอกาส ตลอดเวลา
@ห้องโฮมเธียเตอร์ (ช่วงบ่าย)
จูน นั่งอยู่กลางโซฟาตัวยาวเพื่อดูหนัง โดยมีที่ว่างทั้งสองด้าน แต่ทว่า... ที่ว่างเหล่านั้นถูกจับจองอย่างรวดเร็ว
ไวน์ เป็นคนแรกที่รุกเข้าหา เขาเดินถือชามผลไม้เย็นๆ เข้ามานั่งชิดจูนทางด้านขวา เขาไม่ได้โอบกอด แต่เลือกใช้การบริการที่ใกล้ชิด
“จูนครับ ทานผลไม้แก้อาการอ่อนเพลียนะครับ อ้าปากครับคนดี” ไวน์ยื่นสตรอว์เบอร์รี่ลูกโตที่เขาป้อนให้จ่อที่ริมฝีปากจูนอย่างเอาใจ ดวงตาของเขาจ้องมองริมฝีปากของเธออย่างจงใจ
“พี่ไวน์... จูนทานเองได้ค่ะ” จูนปฏิเสธอย่างเขินอาย ก่อนจะรีบคว้าชามผลไม้มาถือไว้
“ไม่ได้สิครับ! แฟนป่วยต้องได้รับการดูแลแบบพรีเมียม!” ไวน์พูดเสี
