NATHAN
" Ne zaman gidebilirim?”
Bu konuyu daha önce konuşmuştuk ve tekrar etmeyecektim.
“Gitmiyorsun,” dedim, isteyerek olduğundan daha sert bir tonla.
Biraz irkildi; son zamanlarda en ufak dokunuşumda bile böyle oluyordu. Alt dudağı titredi, gözyaşlarını geri itmeye çalıştı. Bir süre ona baktım. Bu kadar kırık, bu kadar kırılgan ve masum görünüyordu. Başına gelen onca şeyin sebebi bendim. Haklıydı. Gerçekten bir canavardım ve bunu inkâr edemezdim.
İnsanlar benden korktuğunda hoşuma giderdi. Çünkü ancak o zaman itaat ederlerdi. Ama dün gece bunu onun ağzından duymak sinirlerimi bozmuştu.
Onun beni böyle düşünmesini istemediğimi fark ettim. Bu, içimde varlığını bilmediğim yasak bir yeri incitmişti. Beni savunmasız ve zayıf hissettirmişti.
Şu an, benim müdahalem olmadan hayatının nas
