Pinilit kong lumapit pa kay Mama pero inawat lang ako ng iba namin kamag-anak na nakasaksi ng nangyari.
"Sana, kahit ngayon lang intindihin nyo ko! hindi puro sarili nyo lang ang iniisip at inuunawa nyo! matanda na ako, may isip na din ako! hindi naman nyo pwedeng habang buhay hawakan ako lagi sa leeg para lang magawa ko kung ano man yung gusto nyo gawin sa buhay ko! Sana kahit ngayon lang, hayaan nyo akong maging masaya! kahit sana ngayon lang!!" Kahit hirap na hirap mag salita pinilit ko parin sabihin laman ng puso't isip ko.
Kahit pagod na akong intindihin sila, unawain sila sa lahat ng gusto nila, ipaglaban kung para saan ba talaga yung plano nila sa sakin pinipilit ko dahil mahal na mahal ko ang mga magulang ko, pero paano ko itutuloy kung pati sarili kong kaligayahan aalisin nila
