ZİLAN

8.Bölüm

Zilan

2 Hafta Sonra

Emre Bey geçen gün ailesiyle bize uğradı; hem tayininin buradaki okula aldırdığını söylemek için hem de başsağlığı için. Onu görünce birden içimde bir şeyler kıpırdadı. Zeynep hemen bana göz kırptı ve imalı imalı bana baktı. Çok durmadılar, 1 saate yakın oturup kalktılar. Emre Bey giderken Pazartesi işe başlayabileceğimi söyledi.

Zilan:’ Emre Bey yanlış anlamasanız bir sey sormak istiyorum.’

Emre:’Sizi dinliyorum.’

Zilan:’ Tahinimi nasıl hemen haletiler üstelik milli eğitime gitmedim.’

Emre:’Ömer ağabeyimin tanıdığı var mili eğitimde benim tahinimide o halletmişti ondan rica ettim oda haletti.

Zilan: 'Çok teşekkür ederim.'

Emre: 'Rica ederim. Hayırlı akşamlar.'

Zilan: 'Hayırlı akşamlar.'

Çok mutlu oldum, hemen babaannemin yanına gittim ve olanları anlattım. O da sevindi.

Babaanne: 'Kızım sana bir şey söylemem lazım.'

Zilan: 'Efendim babaannem, dinliyorum sultanım.'

Babaanne: 'Moralin bozulacak ama söylemem lazım kızım.'

Zilan: 'Dinliyorum babaannem.'

Babaanne: 'Bugün amcan uğradı, deden sana konağı hem de tarlaların çoğunu bıraktığı için, "Mallar yabancıya gitmesin, Zilan'ı Rohat'la evlendirelim," dedi. Ben de olmaz dedim, tartıştık. Senin de haberin olsun kızım, amcana dikkat et, sana kalan malların peşinde, onlar senin geleceğin kızım.'

Başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Amcam iyice delirdi. Rohat ve Zerya'yla aramız hiç iyi olmamıştı, hele yengem Ruken benden nefret eder. Dedem ve babaannem bana değer verdikleri için...,

Zilan: 'Merak etme babaanne, dikkat ederim ben kendime, sen telaş yapma.' dedim.

Fatma abla bizi akşam yemeğine çağırdı. Biz aşağı indiğimizde herkes sofradaydı, biz de oturduk ama bir an huzursuz oldum. Rohat'ın bakışları beni rahatsız ediyordu. Babam dedemin yerine oturmuş, babaannemin karşısına Zehra Hanım, benim karşımada Boran oturuyordu. Sessizlikle yemek yiyorduk ki,

Amca: 'Zilan sen çalışacak mısın?' diye sordu.

Zilan: 'Evet amca çalışacağım, tayin işim de halloldu, Pazartesi başlıyorum.' dedim.

Amcam: 'Neden çalışmak istiyorsun ki, o kadar tarlan var, kim bakacak onlara? İstersen ben bakabilirim.' dedi.

Zilan: 'Gerek yok amca, ben hallederim. Ahmet amcayla dedem nasıl ona güvendiyse ben de ona güveniyorum, o bana yardımcı olur.' dedim. Anında sinirlendi.

Amca: 'O da kim oluyor Zilan, ben dururken? Bu arada sen tayin işini nasıl hallettin ki normalde uzun sürer?'

Zilan: 'Okulda Emre Bey var, Demir aşiretinden Ömer Ağa'nın kardeşi.' dedim.

Amcam sinirlendi.

Amca: 'O kim oluyor da yardım ediyor biz burada dururken?' dedi.

Zilan: 'Amca bu güne kadar ne zaman arkamda durdunuz da şimdi bana hesap soruyorsun, benim işlerime karışma, sen kendi işlerinle ilgilen.' dedim.

Zeynep kıs kıs gülüyordu. O arada Boran'la göz göze geldik, o da gülüyordu. Amca geçen onlara da ters davranmış, 'Siz kim oluyorsunuz?' demiş ve tartışmışlar. Amcam bozuldu, yüzü kıpkırmızı oldu, sofradan bir hışımla kalktı ve kendi konağına geçti. Yengem ve çocukları da çok durmadı peşinden gittiler.

Yemekten sonra salona geçtik, babam ve ailesi de bizle oturdular.

Helin: "Bir şey sorabilir miyim?" dedi çekingen bir şekilde.

Bana soru soruyordu, herkes ona baktı.

Zilan: "Tabii, sorabilirsin."

Helin: "Ben Almanya'da üniversite sınavlarına girecektim ama buraya gelince kaldı. Ama burada nasıl olur bilmiyorum, bana yardımcı olabilir misin?" dedi.

Zilan: "Elbette olurum. Almanya'dan aldığınız diplomaları Milli Eğitime yollarız, onlar buraya göre denklik yaparlar, ona göre bir yol izleriz."

Helin kocaman gülümsedi.

Helin: "Teşekkür ederim," dedi.

Ben de geri gülümsedim.

Boran: "Benim diplomalarımın denkliklerini de alabilir miyiz?" diye sordu.

Biraz çekingenler, sanki onlara kızacakmışım gibi davranıyorlar. Onların hiçbir suçu yok, en büyük suçlu babam.

Zilan: "Hallederiz, ikinizininkini de. Sonra ona göre ne yapacağınıza karar verirsiniz," dedim.

Helin, Boran ve ben gülümsemiştik birbirimize. O arada Zehra Hanım'a baktım, o da mutluydu ama babam duygusuz bir şekilde bakıyordu. Sonra müsaade istedik ve Zeynep'le odama geçtik. Babaannemle konuştuklarımızı anlattım, çok kızdı hatta sinirlendi.

Zeynep: "Bak kızım, amcana dikkat et. O mallar için her şeyi yapar, sofrada belli etti rengini," dedi.

Zilan: "Sen merak etme, dikkat ederim," dedim.

Zeynep: "Ben eve geçiyorum. Yarın pazar, beraber biraz gezelim, yeni ciciler alalım ilk iş günü için," dedi ima dolu sesiyle.

Zilan: "Tamam, ben seni yolcu edeyim," dedim. Kaçmak en iyisiydi, yoksa Zeynep bırakmazdı peşimi.

Zeynep: "Tamam, yolcu et bakalım ama kurtuldum sanma, elbet Emre Bey'i konuşacağız," dedi.

Zilan: "İyice saçmaladın, hadi iyi geceler," dedim ve yolcu edip geri odama geçtim. Yatsı namazını kılıp uyudum…