ZİLAN

20.Bölüm

Sabah erkenden Zeynep aradı, dün olan olayları konuştuk ve bana dosyayı yakından takip edeceğini söyledi. Emre’yle yemeğe gideceğimizi söyledim ve konuşmamızı bitirdik. Bizim kız durmadı, hemen yeni kıyafetler almamız lazım dedi. Aşağıdan bağırma sesleri geliyordu. Hemen üstümü giyinip indim. Yengem ve Zerya babaanneme bağırıp çağırıyordu, hemen yanlarına indim.

Zilan: ‘Ne oluyor burada, ne bağırıyorsunuz?’

Yenge: ‘Siz iftira attınız, sizin yüzünüzden Aram karakolda.’

Zilan: ‘Biz iftira atmadık yenge olanı ortaya çıkardık, önce onu bilin. Amcamın neler yaptığından haberiniz yoksa bu bizim sorunumuz değil.

Yengem o kadar sinirli ki gözlerinden ateş çıkıyor. Zerya da her an üstüme atlayacak gibi bakıyor.

Zerya: ‘Sen ne saçmalıyorsun? Hem babama iftira attın hem de yalan konuşuyorsun. Sizin yüzünüzden dün Rohat’ı da aldılar.’ dedi sinirle.

Zilan: ‘Yenge, Zerya, amcama iftira atmadık, isterseniz gidip sorun, hepsinin kanıtı var. Buraya gelip bağırıp çağırıp hiçbir şey halledemezsiniz. Rohat da eğer suçsuzsa çıkar ama eğer haberi var da sustuysa o da cezasını çeker.’ dedim.

O arada Zeynep kapıdan içeri girdi.

Zerya: ‘Bu konu burada kapanmayacak, babam ve ağabeyim çıkacak, o zaman ne yapacaksınız onu düşünün.’

Zeynep: ‘O biraz zor Zerya.’ dedi

Yengem ve Zerya aynı anda ‘Neden?’

Zeynep: ‘Aram Kılıç’ın suçu kanıtlandı. Biz dosyayı önce Hakan üsteğmene götürdük, o da araştırdı ve kanıtları doğruladı ve ondan sonra gözaltına alındı. Yani kimseye iftira atmıyoruz. Rohat’a gelince, onun da bir bağlantısı var mı diye araştırıyorlardır, eğer ispatlanırsa o da ceza alır.’

Yengem çok bozuldu. Zerya da renkten renge girdi.

Yengem: ‘Bu burada bitmedi, yürü Zerya.’ dedi ve kendi evlerine geçtiler.

Babaannem: ‘Kızım kendine dikkat et, bizi suçluyorlar ne yapacakları belli olmaz.’

Zilan: ‘Tamam babaannem merak etme. Dikkat ederim.’ dedim

Babaannem sedirlere geçti oturdu.

Zeynep: ‘Hadi hazırlan da çıkalım.’ dedi

Zilan: ‘Tamam hazırlanıp geliyorum.’ dedim

Odama çıktım, hemen rutin işlerimi hallettim, üstüme rahat bir şeyler giyindim. Çantamı ve ceketimi alırken kapım çaldı

‘Gel’ Helin gelmişti.

Helin: ‘Abla ben de gelebilir miyim?’

Zilan: ‘Hadi hızlıca hazırlan.’ dedim.

Helin hemen odadan çıktı. Ben de peşimden aşağı indim.

Zeynep: ‘Hazırsan çıkalım’. dedi.

Zilan: ‘Helin de bizimle gelmek istedi biraz bekleyelim.’ Dedim

Zeynep: ‘Tamam canım’. dedi

Helin o arada aşağı iniyordu ve beraber yola çıktık. Bakalım bu iki alışveriş canavarıyla nasıl geçecek günüm.

Merkeze geldik Zeynep arabayı park etti ve başladık dolanmaya kaç mağaza gezdik bilmiyorum ama artık isyan ettim. Allahtan insafa geldiler de bir yerde bir şeyler içiyoruz. Daha istediğim gibi bir kıyafet bulamadım.

O arada Emre'den mesaj geldi, 'Akşam seni yedide alacağım hazır ol ' dedi.

Zilan: 'Emre saat yedide beni alacakmış.' dedi.

Zeynep: 'Hadi, o zaman acele edelim, daha eve gidip hazırlanacağız seni.'

Beni başka bir mağazaya sürüklediler ve bakmaya başladılar.

Zeynep, 'Buldum!' dedi ve elinde bir elbiseyle geldi, çok güzeldi, hemen giyinmek için kabine gittim.

Elbiseyi giyinip dışarı çıktım. Kendime aynadan baktım, yerlere kadar uzanan A kesim bir elbiseydi. Üzerinde küçük lila çiçekler vardı.

Helin: 'Abla, bak ne buldum!' dedi.

Elinde kırık beyaz bir ceketle geldi ve hemen giyindim. Çok güzel olmuştu. Oradaki çalışan da lila pastel renkte bir şal getirdi. Tam bir uyum içinde olmuştu. Çok güzel duruyordu. Zeynep hafif topuklu, ceketin renginden bir stiletto getirdi.

Zeynep: 'Çok güzel oldun, Emre'nin ağzı açık kalacak!' dedi ve gülümsedi.

Helin: 'Çok güzel oldun abla!' dedi.

Üstümü değiştirip ödemeyi yapıp hemen yola çıktık. Eve geldiğimizde Zeynep ve Helin'le hemen odaya çıktık ve hazırlanmaya başladık. Rutin işlerimi yapıp hemen üstümü giyindim.

Zeynep hafif bir makyaj yaptı ve hazırdım. Emre'den mesaj geldi, yoldaymış. Hemen son kez üstüme baktım ve aşağı indim. O arada Emre geldi, beni görünce ağzı açık kaldı, hemen kendini toparladı ve yanıma geldi.

Emre: 'Hazırsan yola çıkalım' dedi.

Zilan: 'Hazırım' dedi. Elimi titriyordu. Emre geldi, elimi tuttu ve dedi ki

‘ Zilan benim Hayatıma adım atmaya hazır mısın?’dedi. Şok oldum ve heyecanlandım ve başımla onayladım.

Beraber arabaya doğru yürüdük. Sanki yeni bir hayata adım atmış gibiydim bütün kötülükler arkamızda kalmış gibi hissediyordum…